Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Άγιος Γεράσιμος, είναι ο Πολιούχος της Κεφαλονιάς. Ο κατά κόσμον Γεώργιος Νοταράς, γεννήθηκε στα Τρίκαλα Κορινθίας. Καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια των Νοταράδων της Κωνσταντινούπολης. Γεννήθηκε το 1506 και κοιμήθηκε οσιακά στην Κεφαλονιά τον Δεκαπενταύγουστο του 1579. Εκάρη μοναχός στο Άγιο Όρος.
Πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, στους Αγίους Τόπους, όπου χειροτονείται από τον Πατριάρχη, διάκονος και πρεσβύτερος. Παίρνει το όνομα Γεράσιμος προς τιμήν του Αγίου Γερασίμου τού Ιορδανίτου. Υπηρέτησε για δώδεκα χρόνια στον ιερό ναό της Αναστάσεως του Κυρίου μας.
Αργότερα πηγαίνει στην Κεφαλονιά, όπου ασκήτευε σε σπηλιές. Η φήμη του απλώνεται και πολλοί αναζητούν παρηγοριά στο πετραχήλι του. Το 1560 «καταφεύγει» στο Οροπέδιο των Ομαλών που είναι στους πρόποδες τού Αίνου.
Ιδρύει το γυναικείο μοναστήρι με το όνομα «ΝΕΑ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ» στο ερειπωμένο ξωκκλήσι της Κοιμήσεως τής Θεοτόκου. Η μνήμη του εορτάζεται δύο φορές τον χρόνο: Στις 16 Αυγούστου και στις 20 Οκτωβρίου. Σε λίγες, λοιπόν, ημέρες θα έχουμε την εορτή του Αγίου Γερασίμου, μία μεγάλη εορτή-αργία για το νησί της Κεφαλονιάς.
Είχε το ΧΑΡΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ. «ΔΙΑΛΥΕΙ» ΤΑ ΑΚΑΘΑΡΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ, ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ, ΤΙΣ ΜΑΓΕΙΕΣ, ΤΙΣ ΒΑΣΚΑΝΙΕΣ, τις σκοτεινές – διαβολικές επήρειες. Είναι ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ όσων ταλαιπωρούνται, βασανίζονται από ψυχικές ασθένειες.
Στην Λιτανεία των Ιερών του Λειψάνων που παραμένουν, θαυματουργικά, άφθαρτα, γίνονται μεγάλα θαύματα, θαυμαστές ιάσεις. Πολλοί, ψυχικά ασθενείς συνάνθρωποί μας, ταλαιπωρημένοι, προσεύχονται να απαλλαγούν από τα «βαρίδια» που κουβαλούν καθημερινά. Ζητούν να λυτρωθούν από τα δαιμόνια!
Όλο αυτό το βάσανο, το δράμα, το ζούμε καθημερινά πολλοί. Δεν είναι πρόβλημα λίγων αλλά πολλών συνανθρώπων μας. Μπορεί να συμβαίνει και στο δικό μας σπίτι. Όμως «ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ» (Δόξα ο Θεός για τα πάντα)!!!
Μας στέλνει τους Αγίους Του, τους Αρχαγγέλους και φυσικά την Πάναγνη Θεοτόκο, Μητέρα τού Φωτός. Μας νοιάζεται, και μας στέλνει για βοήθεια, τον Άγιο Γεράσιμο για να μας ενισχύσει, να μας λυτρώσει, να μας θεραπεύσει.
Ζούμε σε μία «σατανική» εποχή. Είναι η «NEW AGE» που κυριαρχούν οι σατανάδες, οι δαίμονες, οι μαγείες, τα φθονερά πνεύματα.
Πολλοί συνάνθρωποί μας, και στην Ορθόδοξη πατρίδα μας, έγιναν «ΣΚΛΑΒΟΙ» των φθονερών πνευμάτων. Πρόκειται για μία σύγχρονη τραγωδία, όπου πολλοί προσκυνούν τα ψευτο-είδωλα, τους γκουρούδες, τις μάγισσες, τους μάγους και αμελούν προκλητικά τον αγιασμό τους. Που ειρωνεύονται, που χλευάζουν, που λοιδωρούν τα ΘΕΙΑ και τα ΙΕΡΑ.
Πότε θα ποτιστούμε με την χαρά που μοιράζει η Εκκλησία;
Πότε θα μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας;
Αφήσαμε, επιτρέψαμε στα δαιμόνια, να μας λεηλατήσουν και το θεωρούμε επίτευγμα! Πρόκειται για παράνοια, για πτώση, για συντριβή. Θεωρούμε τους Αγίους γραφικούς, τρελούς… Κι ας τρέπονται σε φυγή τα δαιμόνια, όταν βλέπουν τα Λείψανα, την Κάρα του Αγίου Γερασίμου.
Το θεωρούμε τυχαίο, συμπτωματικό και κοιμόμαστε με τα τσαρούχια! Γίναμε άγριοι, «βράζει», «κοχλάζει» το είναι μας. Αδιαφορούμε για την Εκκλησία των Αποστόλων, των Πατέρων, των Αγίων, παρ’ ότι στηρίζει ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ.
Ο Άγιος Γεράσιμος είναι πιο ζωντανός από τους ζωντανούς. Ημερεύει το είναι μας, τις νύχτες μας, γαληνεύει την ύπαρξή μας. Άρα, ας προσπαθήσουμε, συνειδητά να απαλλαγούμε από τις εμμονές μας, να ψάξουμε να βρούμε την λύτρωση στα χνάρια τού Χριστού μας.
Επιλέγω τον Χριστό και γυρίζω την πλάτη στον διάβολο και στους συνεργάτες του. Ο Θεός των Πατέρων μας, θα μας συνδράμει, θα μας απαλλάξει από τα βάρη που κουβαλάμε, αρκεί να το θέλουμε, να το επιθυμούμε.
Ζητάμε τις πρεσβείες, τις μεσιτείες του Αγίου Γερασίμου, ειδικά, εάν έχουν προβλήματα ψυχικά σοβαρά. Και ο Θεός και ο Γιατρός «λειτουργούν» ΜΑΖΙ! Άλλωστε τον γιατρό, ο Θεός μας τον έστειλε για να μας κάνει καλά!
Όσοι επικαλούνται με πίστη, με φιλότιμο τον Άγιο Γεράσιμο, κάνουν την φωνή κραυγή και τον καημό λυγμό, δέχονται τις ευλογίες, την στήριξή του, όπου και να βρίσκονται. Σήμερα, αυτός που θέλει προκοπή, θα πρέπει να μπει στην ζωή της Εκκλησίας. Η Χάρη τού Θεού κατέρχεται και σπάει τις πέτρινες καρδιές και ημερεύει ακόμα και τα θηρία. Η αγία μετάνοια έλκει το ΕΛΕΟΣ του Χριστού και μας δίνει ανάσες ζωής.
Ο Πατήρ και Σωτήρ και Βασιλεύς όλης της κτίσης δεν μας αφήνει μόνους. Αυτός μάς χάρισε την Παναγία, Μητέρα Του, την Αιτία πάσης Χαράς. Εμείς τα λέμε στην Υπεραγία Θεοτόκο, στους Αγίους και εκείνοι μάς συνδράμουν με τις μεσιτείες τους. Καμία καρδιακή προσευχή δεν μένει για πάντα αναπάντητη. Η απάντηση, μπορεί να αργήσει, αλλά θα υπάρξει.
Η Εκκλησία βασιλεύει με την αγάπη και όχι με το μίσος. Με την ταπείνωση και όχι με την αντίσταση. Οι Χριστιανοί έχουν κρυμμένες δυνάμεις αγιότητας κλεισμένες μέσα τους. Κουβαλούν φως στα δομικά υλικά τους. Γιατί, όμως, το λησμονούν; Γιατί χάνονται στου σκοταδιού τα μονοπάτια;
