Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα τού Αγίου Χαραλάμπους, είναι η σωτηρία των Φιλιατρών Μεσσηνίας κατά την Γερμανική κατοχή το 1943. Το γερμανικό στρατηγείο διέταξε τον Γερμανό Διοικητή των Φιλιατρών να κάψουν την πόλη, να σκοτώσουν τους προκρίτους τής πόλης και να στείλουν τους κατοίκους της στην Γερμανία σε στρατόπεδα - κολαστήρια. Ο λόγος ήταν, ένα σαμποτάζ των ανταρτών σε βάρος των Γερμανών.
Οι κάτοικοι, τότε, προσευχήθηκαν στον Άγιο Χαράλαμπο, πολιούχο των Φιλιατρών για να τους σώσει!!! Ο Άγιος παρουσιάστηκε, ΔΥΟ φορές, στον ύπνο τού Γερμανού Διοικητή των Φιλιατρών και τον «έπεισε» θαυματουργικά, να μην εκτελέσει την εντολή.
Το συγκλονιστικό είναι ότι και ο Γερμανός Διοικητής Τρίπολης είχε δει το ίδιο όνειρο και την ζωντανή παρουσία του Αγίου Χαραλάμπους. Μετά τον πόλεμο και την ήττα των Γερμανών, ο Διοικητής των Φιλιατρών, Κοντάου και οι άντρες του, επιστρέφουν αλώβητοι στην πόλη των Φιλιατρών, για να προσκυνήσουν την εικόνα τού Αγίου Χαραλάμπους, από ευγνωμοσύνη και σεβασμό.
Εύλογα θα ρωτήσει κάποιος: Γιατί να έχουν οι Γερμανοί ευγνωμοσύνη στον Άγιο; Γιατί ΟΛΟΙ επέστρεψαν «σώοι» και ασφαλείς στα σπίτια τους μετά τον πόλεμο, όπως είχε υποσχεθεί ο Άγιος στον Γερμανό Διοικητή. Μάλιστα μέχρι τον θάνατό του επισκεπτόταν, σχεδόν, κάθε χρόνο τα Φιλιατρά!
Κυριολεκτικά, ο Άγιος Χαράλαμπος έσωσε την πόλη των Φιλιατρών, θαυματουργικά. Ο Πολιούχος και Προστάτης, σκέπασε την πόλη και τους κατοίκους της. Το θαυμαστό αυτό γεγονός προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση και έφερε χαρά στους κατοίκους της πόλης.
Ο Μικρασιάτης Άγιος Χαράλαμπος, είναι ιερομάρτυρας, και καταγόταν από την Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Τελειώθηκε δια αποκεφαλισμού την περίοδο των διωγμών τού Αυτοκράτορος Σεπτίμιου Σεβήρου, σε μεγάλη ηλικία. Η μνήμη του τιμάται στις 10 Φεβρουαρίου, εκάστου έτους. Η θαυματουργή κάρα του Αγίου Χαραλάμπους βρίσκεται στην Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων.
Πολιούχος στα Φιλιατρά, στην Πρέβεζα, στον Πύργο, στο Ληξούρι, στην Κέα, στους Παξούς κ.ά. Ο θαυματουργός Άγιος Χαράλαμπος μας ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΔΕΙΣ ΝΟΣΟΥΣ, ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ, ΠΑΝΔΗΜΙΕΣ. Μας προστατεύει από στομαχικές διαταραχές, από προβλήματα τού κυκλοφοριακού, του πεπτικού, από πυρετούς, γρίπη.
Η ιερή του εικόνα, προσφέρει παρηγοριά, ανάπαυση, ειρήνη, ευλογίες, ίαση, θεραπεία, στήριξη, έμπνευση. Τα θαύματα τού Αγίου Χαραλάμπους είναι πολλά και μεγάλα και προκαλούν αίσθηση μεγάλη. Ο Μικρασιάτης Άγιος, σπεύδει και σώζει, αρκεί να το ζητήσουμε με φιλότιμο. Προστρέχουμε στην εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους με χαρά, γιατί γνωρίζουμε, ότι μας πονάει, πως συμπάσχει μαζί μας.
Η ευλάβεια για τους Αγίους, έλκει την Χάρη τού Θεού και γιατρεύει τις πληγές μας. Να κάνουμε επιστράτευση προσευχής, τώρα, άμεσα, δίχως πισωγυρίσματα. Αυτό είναι ευεργετικό και ενισχύει τον πνευματικό μας αγώνα. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το μεγαλύτερο δώρο της Εκκλησίας στον κόσμο, είναι η Θεία Λειτουργία. Μία παγκόσμια ελεημοσύνη, με τεράστιο βεληνεκές. Όπου γίνεται Λειτουργία ευλογούνται τα πάντα, ευεργετείται όλος ο χώρος, οι καταστάσεις και έτσι αποφεύγονται τα ναυάγια, πάσης φύσεως ναυάγια.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τα πνευματικά ώστε να προοδεύσουμε, να γευτούμε ουράνιες ηδονές. Μεταλαμπαδεύουμε στα παιδιά μας, πνευματικές γνώσεις και εμπειρίες. Τα μαθαίνουμε να εκκλησιάζονται, να αγαπούν τους Αγίους, τους ανθρώπους, τον πλησίον; Μαθαίνουμε στα παιδιά μας ότι ο Θεός είναι ο στοργικός Πατέρας και ότι μάς αγαπάει; Μιλάμε μαζί Του (δια της προσευχής) ή έχουμε άλλες προτεραιότητες;
Οι Άγιοι, οι Μάρτυρες, οι Οσιομάρτυρες να γίνουν η έμπνευσή μας, με τρόπο, όχι τυπικό αλλά ουσιαστικό. Αυτή είναι κρίσιμη συνθήκη, γιατί χρειάζεται ουσία και όχι φαίνεσθαι!!!
Η βοήθεια των Αγίων είναι ουσιαστική, σημαντική. Οι Άγιοι είναι Άγιοι γιατί ΔΕΝ έχουν ανθρώπινα πάθη, ανθρώπινες μικρότητες. Ο Άγιος… οι Άγιοι, μιλούν μέσα μας, φανερώνονται, έτσι χιλιάδες συνάνθρωποί μας έχουν μεγάλη ευλάβεια στον Άγιο Χαράλαμπο.
Από πόσα προβλήματα και βραχυκυκλώματα μάς βοηθούν οι Άγιοι και εμείς, συχνά δεν το καταλαβαίνουμε. Το αν παρουσιαστεί, ένας Άγιος, αυτό είναι δική του δουλειά και όχι δική μας. Καθαρές κουβέντες!!! Μακάρι να αντιληφθούμε την αξία της προσευχής, να την καλλιεργήσουμε ταπεινά, καρδιακά, φιλότιμα «ίνα Βασιλείας Χριστού κοινωνήσωμεν, υμνούντες Αυτόν ως Θεόν εις τους αιώνας».
Μέσω της προσευχής, επικοινωνούμε με τον Χριστό, αφού πρώτα αναγνωρίσουμε τα χάλια μας, τις αδυναμίες, τις αμαρτίες μας. Όταν νιώσουμε τις μεγάλες ευλογίες τού Θεού, δυναμώνει, θερμαίνεται η καρδιά μας και έτσι φθάνει στην αδιάλειπτη προσευχή. Έχει, μέσα του, εσωτερική ειρήνη ψυχής.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
