Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
«Πώς γίνεται ανθρωπίνως, πώς εξηγείται με την λογική, μία χούφτα αμόρφωτων αποστόλων να ανατρέψει την πανίσχυρη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία; Πώς γίνεται, δώδεκα απόστολοι τού Κυρίου, φτωχοί, δίχως αξιώματα, ψαράδες… να επηρεάσουν, πλήθη λαού.
Πολλοί να μαρτυρούν για την πίστη τους – έντεκα εκατομμύρια μόνο στην περίοδο των πρώτων διωγμών, να διαμορφώνουν την ιστορία, να δημιουργούν πολιτισμό… Την κοινωνία μπορείς να την ξεγελάσεις, όχι όμως την ιστορία. Δεν συμφωνείτε»; καταθέτει με παρρησία ο Μητροπολίτης Νικόλαος, Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.
Σωστά τα ερωτήματα που θέτει και θα πρέπει να προβληματίζουν, τους δήθεν, τους άθρησκους, τους άθεους… που σφυρίζουν αδιάφορα και μάς γεμίζουν με… φθόνο και βλασφημίες.
Τα Άχραντα Πάθη τού Κυρίου μας, δεν τους συγκινούν, το αντίθετο… οργίζονται κατά των ευσεβών. Ο Χριστός, η Ζωή, η Ανάσταση, ενταφιάζεται: «Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ ΚΑΤΕΤΕΘΗΣ, ΧΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΩΝ ΣΤΡΑΤΙΑΙ ΕΞΕΠΛΗΤΤΟΝΤΟ, ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΙΝ ΔΟΞΑΖΟΥΣΑΙ ΤΗΝ ΣΗΝ…», ψάλλουμε στα Εγκώμια τής Μεγάλης Παρασκευής που προκαλούν δέος και ανατριχίλα, σε κάθε ευαίσθητη Χριστιανική καρδιά και ψυχή.
Οι Δώδεκα Απόστολοι, οι μαθητές Του, όλοι σχεδόν μαρτύρησαν για τον Ιησού Χριστό. Μαρτύρησαν από επιλογή, ενώ θα μπορούσαν να σώσουν την ζωή τους. Με το μαρτύριό τους, επιβεβαίωσαν, την πίστη τους. Αν δεν είχαν δει τον Χριστό Αναστημένο, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ακόμα και την ζωή τους. ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΨΕΜΑ.
Δεν μαρτύρησαν όλοι μαζί, ούτε στον ίδιο χρόνο, ούτε στον ίδιο τόπο, ώστε αμοιβαία να παρασυρθούν. Με τον Χριστό έζησαν, μόλις, τρία χρόνια. Δεν έχει λοιπόν σχέση αυτό με κάποιες παραθρησκείες, cults, που κατευθύνονται ομαδικά στον θάνατο μέσα σε παραλήρημα.
Απλοί άνθρωποι ήταν οι Απόστολοι, ψαράδες, που ψάρευαν για το μεροκάματο!!! Δεν είχαν φαντασιώσεις… μοχθούσαν για την επιβίωσή τους. Άνθρωποι καθημερινοί, ταπεινοί, δεν ήταν μυθομανείς. Βίωσαν θαύματα μεγάλα, αναστάσεις νεκρών, θαυμαστές θεραπείες, κυριαρχία σε καιρικά φαινόμενα, πολλαπλασιασμό άρτων, μπροστά στα μάτια χιλιάδων και πολλά άλλα θαυμαστά.
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ, που κανείς το πιστεύει ή το αρνείται, όπως και η Πεντηκοστή. Για να τα πιστέψεις, προϋποθέτει να έχεις ταπεινό φρόνημα, καθαρή, αγνή καρδιά. Έτσι έρχεται ο φωτισμός και ο αγιασμός.
Οι Απόστολοι τού Κυρίου ξεκίνησαν το έργο τού Ευαγγελισμού διδάσκοντες και θαυματουργούντες: «Εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού τού Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων», (Μαρκ. 16, 20). Οι μαθητές τού Κυρίου έφεραν το Χριστιανικό μήνυμα παντού και ο Κύριος συνεργούσε μαζί τους, επιβεβαίωνε τα κηρύγματα με τα θαύματα που τα συνόδευαν!
Οι Άγιοι Απόστολοι θαυματουργούν γιατί μέσα τους εγκαταβιώνει, φωλιάζει, ο ίδιος ο Χριστός. Δεν θαυματουργούν με τις δικές τους δυνάμεις. Δεν αποβλέπουν στην προσωπική τους αναγνώριση, αλλά στην δόξα τού Θεού και στην σωτηρία των ανθρώπων.
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, γράφει ότι οι πρώτοι Χριστιανοί έφερναν τους ασθενείς τους στις πλατείες, τους ξάπλωναν σε κρεβάτια και φορεία «ΙΝΑ ΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΝ Η ΣΚΙΑ ΕΠΙΣΚΙΑΣΕΙ ΤΙΝΙ ΕΞ ΑΥΤΩΝ».
Οι άνθρωποι έπαιρναν ακόμα και τα μαντήλια, που είχε χρησιμοποιήσει ο Απόστολος των Εθνών Παύλος και γιατρεύονταν θαυματουργικά! Ενώ εάν είχαν μέσα τους, ακάθαρτα πνεύματα, αυτά τρέπονταν σε φυγή… έφευγαν απ’ αυτούς.
Τα σημάδια τού Θεού παραμένουν και σήμερα έντονα, ισχυρά, παρ’ ότι βιώνουμε μία αποστασία, μία απομάκρυνση από τον αληθινό Θεό. Η Ελλάδα μας, η πατρίδα μας είναι μία χώρα γεμάτη με σημεία θεϊκής αναφοράς κι αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούμε.
Ζούμε σε μία πατρίδα που είναι ευλογημένη, από τον ίδιο τον Θεό! Μία χώρα γεμάτη από ιερούς ναούς, εκκλησίες, ξωκκλήσια, προσκυνήματα, ιερές μονές, βαθύ γαλάζιο χρώμα, σταυρούς, τρούλους, θάλασσες, ακρογιάλια, βότσαλα, ομορφιά, υπέροχο περιβάλλον στα γραφικά νησιά.
Είμαστε ανοιχτοί και δεκτικοί; Ακόμα και κάποιες αμφιβολίες να έχουμε ΔΕΝ κλείνουμε την πόρτα στον Ιησού Χριστό. Και το πράττουμε συνειδητά, γιατί μπορεί να χάσουμε την ευκαιρία τής ζωής μας. Ο Χριστός πέθανε εκουσίως, άρα είναι αδύνατο να κυριαρχήσει επάνω Του ο θάνατος.
Μέσα από την πίστη στην Σταύρωση και στην Ανάσταση τού Χριστού ανατρέπονται τα πάντα! Μας σκεπάζει… ο λόγος τής αιώνιας ζωής, γινόμαστε δεκτικοί τής Χάριτός Του!!! Αυτές, δεν είναι ανθρώπινες επιλογές και καταστάσεις, είναι ουράνιες εμπειρίες, υπερβατικές.
Τα ίχνη Του είναι δυσδιάκριτα, αλλά μπορούμε να τα αποκαλύψουμε με πίστη και προσευχή.
Έχουμε χάσει την προσδοκία τής αποκάλυψης τού μυστηρίου και πνιγόμαστε σε μία κουταλιά νερό και χάνουμε το κουράγιο μας. Η ζωή τού Χριστιανού είναι μία συνεχής πορεία πτώσης και ανάστασης!
