Επειδή μας έχουν ζαλίσει τα… αυτιά με τις ψηφιακές ταυτότητες και τους προσωπικούς αριθμούς, ας δούμε δύο διεθνή παραδείγματα από το «πείραμα» που πήγε εντελώς λάθος.
Το Βιετνάμ πρόκειται να διαγράψει περισσότερους από 86 εκατομμύρια τραπεζικούς λογαριασμούς που είτε δεν έχουν ολοκληρώσει τη βιομετρική επαλήθευση στοιχείων (μέσω της τοπικής ψηφιακής ταυτότητας) είτε έχουν «παγώσει» για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι αξιωματούχοι το περιγράφουν ως «καθαρισμό συστήματος», το κόστος του εκσυγχρονισμού των πληρωμών και της καταπολέμησης της απάτης σε μια χώρα με περίπου 200 εκατομμύρια λογαριασμούς. Μετά την έναρξη της επιβολής του νόμου, μόνο περίπου 113 εκατομμύρια προσωπικοί λογαριασμοί και 711.000 οργανωτικοί λογαριασμοί θεωρούνται έγκυροι. Όλοι οι άλλοι; Θα βρεθούν εκτός λογιστικού μητρώου, δηλαδή χωρίς πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς!
Η Ταϊλάνδη, η κυβέρνηση της οποίας έχει λανσάρει τη δική της ψηφιακή ταυτότητα (Digital ID), εφάρμοσε μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου σεναρίου.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η Τράπεζα της Ταϊλάνδης (BoT) διέταξε το γενικό πάγωμα λογαριασμών για τους οποίους υπήρχε υποψία ότι αποτελούν μέρος δικτύων «mule» (μεταφορών μαύρου χρήματος) και επέβαλε ημερήσια όρια στις διαδικτυακές μεταφορές.
Η κεντρική τράπεζα το διαφημίζει ως «μια προσωρινή κίνηση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».
Ωστόσο αυτή η «προσωρινή» κίνηση έχει παραλύσει εκατομμύρια πωλητές, ελεύθερους επαγγελματίες και απλούς ιδιώτες που βρέθηκαν εν μία νυκτί με παγωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς.
Στο ασιατικό κράτος η εμπιστοσύνη του κοινού στην κυβέρνηση και το τραπεζικό σύστημα έχει εξανεμιστεί και πλέον παρατηρείται στροφή των καταναλωτών στις συναλλαγές με μετρητά.
Άντε και στα δικά μας!
