Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης
Η ξενοκρατία, δηλαδή η επιβολή της πολιτικής των ξένων στην πατρίδα μας, και η αξίωσή τους να εφαρμόσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις τις δικές τους επιθυμίες, είναι μία πολύ παλιά Ιστορία. Ξεκινά από τότε που η Ελλάδα έγινε ελεύθερο κράτος, από τον Καποδίστρια και τον Όθωνα, μέχρι τις μέρες μας. Οι ξένες δυνάμεις είχαν και έχουν διαχρονικά την αξίωση, εμείς να πορευόμαστε σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Κι όταν δεν είμαστε υπάκουοι, δεν διστάζουν να υπονομεύουν, να ανατρέπουν κυβερνήσεις, ακόμα και να δολοφονούν εκείνους που επιμένουν να ανθίστανται. Θα χρειάζονταν τόμοι, για να καταγράψει ο ιστορικός αυτή την μακριά και πικρή περιπέτεια, που συνεχίζεται.
Υπήρχαν και υπάρχουν πάντοτε πολιτικοί που χάριν της εξουσίας, δέχονται να εξυπηρετούν τα ξένα συμφέροντα, όπως υπάρχουν κι άλλοι που ύψωσαν (τουλάχιστον προσπάθησαν) την εθνική μας αξιοπρέπεια πάνω από σκοπιμότητες, και το πλήρωσαν. Μικρό ελάχιστο παράδειγμα να αναφέρουμε, για την τακτική των πονηρών «προστατών» μας. Από το 1826 γινόταν λόγος για τα Φιλελληνικά Κομιτάτα τού εξωτερικού που ισχυρίζονταν ότι δεν επιθυμούσαν ανάμιξη στα εσωτερικά της χώρας, ότι κινούνται αποκλειστικά από ανθρωπιστικά κίνητρα, ότι δεν υπεστήριξαν κανένα κόμμα, γαλλικό, ρωσικό ή αυστριακό, και ότι το μόνο που ζητούσαν ήταν να ελευθερωθεί η Ελλάδα από τον Τούρκο πασά. Αυτό διαβεβαίωνε και ο μέγας τραπεζίτης της Γενεύης, Εϋνάρδος.
Κι όμως, οι διαβεβαιώσεις του δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Τα περισσότερα Κομιτάτα, πρακτόρευαν – κρυφά ή φανερά – εθνικά, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, και πάσχιζαν με ύπουλα και διόλου έντιμα μέσα, για την δημιουργία προγεφυρωμάτων επιρροής στην Ελλάδα. Κι είναι γνωστή βέβαια, η ανθελληνική πολιτική τού Μέττερνιχ, που επιθυμούσε τον αφανισμό της Ελλάδας. Πέρασαν τα χρόνια. Στην προπολεμική περίοδο, πληρώσαμε ακριβά τις «συμμαχίες» με ξένες δυνάμεις, και πάθαμε εθνικές συμφορές, όπως την Μικρασιατική. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Αγγλία και Ρωσία μοίρασαν τα Βαλκάνια.
Έτσι, η Αγγλία, σε συμφωνία με την Αμερική, είχαν κατά 90% τον έλεγχο στην Ελλάδα, ενώ η Ρωσία είχε το 90% τον έλεγχο στην Ρουμανία. Το 1951 έφθασε στην Αθήνα ο νέος πρεσβευτής των ΗΠΑ, ο περιβόητος Τζων Πιουριφόϊ, ο οποίος ξεκαθάρισε στους Έλληνες πολιτικούς, ότι στην πατρίδα μας, θα γινόταν ό,τι ήθελε εκείνος – δηλαδή η Ουάσιγκτον – χωρίς αντιρρήσεις. Και οι κυβερνήσεις που ανεβοκατέβαιναν, θα ήσαν υπό τον έλεγχό του. Κι αμέσως μετά, το ΝΑΤΟ εξουσίαζε εδώ τα πάντα. Υπήρχαν και υπάρχουν πολιτικοί που σέρνονται πίσω από το άρμα τής εκάστοτε ξενοκρατίας. Υπάρχουν κι άλλοι, που είχαν και έχουν το σθένος να αντιστέκονται, και το πλήρωσαν.
Οι κατά καιρούς αναφορές σ’ αυτά τα θέματα, αποφεύγουν να καταγράψουν, ότι μεταξύ αυτών που αντιστάθηκαν στις εντολές των ξένων, δεν ήσαν μόνο Κεντρώοι ή Αριστεροί, αλλά και Δεξιοί. Σε αχλύ μυστηρίου καλύπτεται η αιτία του θανάτου του Ιω. Μεταξά, επειδή θέλησε να προβάλλει τα ελληνικά συμφέροντα στην βρετανική τακτική, λίγο προτού μπουν οι Γερμανοί στην Ελλάδα. Η σκιά της Ιντέλιζενς Σέρβις επλανάτο πάνω από την απέριττη κατοικία στην Εκάλη τού πρωθυπουργού Στρατάρχου Παπάγου, που ήλθε σε σύγκρουση με τους Άγγλους για το Κυπριακό.
Κι ήταν αυτός, που έδωσε την εντολή στην Γεώργιο Γρίβα, να ξεκινήσει τον Απελευθερωτικό Αγώνα. Η αιτία τού θανάτου του Παπάγου, καλύπτεται με ερωτηματικά. Στην μακρά περιπέτεια τού Κυπριακού, είδαμε τον «συμμαχικό» παράγοντα να ευνοεί τους πολιτικούς που ακολουθούσαν τα δικά του συμφέροντα, και να υπονομεύουν όσους ήσαν «απείθαρχοι». Το 1999 το ΝΑΤΟ και Αμερικανοί Γερουσιαστές, για να ανατρέψουν τον Μιλόσεβιτς έκαναν σχέδιο που το ονόμασαν υποκριτικά «Νόμο για τον εκδημοκρατισμό της Σερβίας»!
Και με αυτού του είδους τον «εκδημοκρατισμό», βομβάρδισαν και ισοπέδωσαν την Γιουγκοσλαβία, για να απαγάγουν τον Μιλόσεβιτς. Απόρρητα έγγραφα τού Στέϊτ Ντηπάρτμεντ το 2009, που ήλθαν στο φως της δημοσιότητας, απεκάλυψαν ότι ο αντιπρόεδρος τής κυβέρνησης τού Γιωργάκη Παπανδρέου και υπουργός Εξωτερικών, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, αποδέχθηκε τις πιέσεις των Αμερικανών, και δεσμεύθηκε για την απόσυρση τής ελληνικής σημαίας από τα Ίμια, στο πρώτο μάλιστα στάδιο τής διαπραγμάτευσης, που ξεκίνησε το βράδυ τής 30ης Ιανουαρίου 1996. Σημίτης, Γιωργάκης Παπανδρέου, η ηγεσία αυτή του ΠΑΣΟΚ, ακολούθησε πάντα τα αμερικανικά κελεύσματα.
Τον Νοέμβριο του 1973, οι Αμερικανοί με πιεστικό και επείγον μήνυμα προς το Αρχηγείον Ενόπλων Δυνάμεων, εζήτησαν να αναγνωρισθούν στις ΗΠΑ δικαιώματα ευρυτέρας χρήσεως. Εζητείτο τροποποίησις τής αρχικής συμφωνίας και χρησιμοποίησις τού Αεροδρομίου της Ελευσίνας από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, εξ αιτίας του πολέμου στο Γιομ Κιπούρ. Ο πρωθυπουργός Σπ. Μαρκεζίνης, έφερε το θέμα στον Γ. Παπαδόπουλο, και του εξέφρασε την αντίθεσή του για το αμερικανικό αίτημα.
Ο Γ. Παπαδόπουλος χωρίς δισταγμό, συμφώνησε με την άρνηση τού Μαρκεζίνη, και εχαρακτήρισε τους Αμερικανούς ως γκάνγκστερ! Και στις 27-7-1973, ο Γ. Παπαδόπουλος διεκήρυξε: «Το καθεστώς τής κηδεμονίας, της εξαρτήσεως, και των υπαγορεύσεων εκ μέρους των ξένων, υπό το οποίον έζησε η Ελλάς από της συγκροτήσεώς της εις ανεξάρτητον Κράτος, ανήκει πλέον στο παρελθόν…»! Μεγάλη κουβέντα! Ο Αμερικανός διπλωμάτης Τζων Ντέϋ, σε δεξίωση ενώπιον ακροατηρίου, απευθύνθηκε στους παρακαθημένους Έλληνες επισήμους, και εδήλωσε κυνικά: «Πρέπει να αλλάξετε την κυβέρνηση Μαρκεζίνη, και να διώξετε τον κ. Γ. Παπαδόπουλο. Εμείς οι Αμερικανοί, δεν θέλουμε ούτε τον ένα, ούτε τον άλλο…»!
Και πράγματι, σε χρόνο αστραπή, οι Αμερικανοί με τον ολετήρα Ιωαννίδη, ανέτρεψαν και τους δύο. Πάμε παρακάτω: Ο Μιλτιάδης Έβερτ υπονομεύθηκε εκ των έσω και από την διαπλοκή, ύστερα από όσα βαριά είπε την επομένη της νύχτας των Ιμίων στο κοινοβούλιο, τον Ιανουάριο του 1996. Ο εκλεκτός συνάδελφος, Διευθυντής της «Εστίας» Μαν. Κοττάκης, έφερε στο φως τα άγνωστα παρασκήνια τής αποσταθεροποίησης τού Κώστα Καραμανλή το 2008, λόγω της ενεργειακής του πολιτικής με την Ρωσία. Την ανατροπή του ήθελε η Αμερικανική πρεσβεία. Και το βούλευμα τού Συμβουλίου Πλημμελειοδικών του 2017, συνδέει ευθέως την πτώση του με την δράση Αμερικανικών πρακτόρων, και με την επινόηση τής σκευωρίας του Βατοπεδίου, που κατέπεσε στην Δικαιοσύνη.
Μάλιστα, δημοσιεύθηκαν κάποια ντοκουμέντα για εμπλοκή Ελληνοαμερικανού πράκτορα, που παρακολουθούσε το τηλέφωνο τού πρώην πρωθυπουργού. Ο Αντώνης Σαμαράς, που ηγήθηκε της χώρας σε μία άχαρη περίοδο, και εφήρμοσε δυσάρεστα μνημόνια, προσπάθησε να φρενάρει τα δόλια σχέδια των «εταίρων». Γι’ αυτό η «Τρόϊκα» τού «μπλόκαρε» την πέμπτη αξιολόγηση, επειδή αρνήθηκε να δώσει ενέχυρο για το χρέος στο Υπερταμείο, όλη την δημόσια περιουσία! Κι ακόμα, ο Σαμαράς αρνήθηκε να παραχωρήσει τους ιστορικούς τίτλους τής Μακεδονίας μας, για να πάρει λύση για τις συντάξεις. Τους αντάλλαξε όμως με ευκολία ο Τσίπρας, όπως απεκάλυψαν οι δανειστές.
Ζούμε στα χρόνια μας, μέσα σ’ ένα «τέταρτο Ράϊχ» με ευρωπαϊκό μανδύα, που μας έχει ουσιαστικά καταργήσει την εθνική ανεξαρτησία. Τα κόμματα έχουν ταχθεί στο νέο καθεστώς της εκσυγχρονισμένης βαρβαρότητας. Κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό το γεγονός. Ξένοι κατευθύνουν την οικονομία μας, οι Τράπεζες έπαψαν να είναι ελληνικές, και ο «εκσυγχρονισμός» ελαχιστοποιεί σε απίστευτο βαθμό το υπαλληλικό προσωπικό. Με την απαράδεκτη «Τεχνητή Νοημοσύνη», πέραν όλων των άλλων δεινών θα αφανίσουν από ανθρώπινο δυναμικό όλες τις υπηρεσίες, και θα επιφέρουν ανεργία σε τέτοια έκταση, που ποτέ άλλοτε δεν είχε παρουσιαστεί.
Μία «Μαύρη Διεθνής» μεθοδικά απλώνει τα δίχτυα της στον ευρωπαϊκό χώρο, για να καταργήσει έθνη, να καταστήσει ανάπηρη την Δημοκρατία, και να επιβάλλει την δουλεία με τρόπο που κανείς δεν τον φαντάζεται. Η ξενοκρατία εμφανίζεται τώρα σταδιακά, με το πιο αποκρουστικό της πρόσωπο. Θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουν άπαντες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι όπως την ελέγχει απόλυτα το μεγάλο κεφάλαιο τού Ιερατείου των Βρυξελλών, είναι μία παγίδα, που βάζει τον άνθρωπο και τα δικαιώματά του στο περιθώριο.
Εάν δεν υπάρξει ένα Απελευθερωτικό Κίνημα, να βάλει τέλος στην ευρωπαϊκή παραφροσύνη τού άκρατου Καπιταλισμού, η ανθρωπότητα θα γνωρίσει την πιο σκοτεινή περίοδο που υπήρξε από τα βάθη των αιώνων…
