Γράφει ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος
Μια ιστορία, όπως μου την αφηγήθηκε εμπεριστατωμένα φίλη μου ηθοποιός που είχε τις πληροφορίες από το Ιράν, με συγκλονίζει:
Ήταν δεκαοχτώ χρονών, της έκοψαν τη μύτη και τα αυτιά. Την άφησαν να πεθάνει, μόνη, στα βουνά.
Η Aesha ήταν ακόμα παιδί, όταν πουλήθηκε με αντάλλαγμα μια συμφωνία μεταξύ ενόπλων ανδρών.
Στο Αφγανιστάν εξακολουθεί να υπάρχει μια βάναυση πρακτική που ονομάζεται baad, η οποία επιτρέπει μια οικογενειακή διαμάχη να αποσοβηθεί, προσφέροντας μια κόρη σε αντάλλαγμα.
Η Aesha ήταν δώδεκα χρονών, όταν έγινε διαπραγματευτικό χαρτί, και στα 14 της, αναγκάστηκε να παντρευτεί έναν μαχητή Ταλιμπάν.
Αυτός ο γάμος σήμανε την αρχή ενός εφιάλτη.
Μέρα με τη μέρα, η Aesha υπέμεινε τη βία, τον εξευτελισμό και τις σκληρές τιμωρίες που της επέβαλε όχι μόνο ο σύζυγός της, αλλά και η οικογένειά του.
Δεν υπάρχει διαφυγή.... Μόνο πόνος...
Αλλά η Aesha δεν γεννήθηκε για να υπακούει σιωπηλά.
Και όταν ο πόνος ξεπέρασε τον φόβο, προσπάθησε να το σκάσει. Προσπάθησε να ανακτήσει την ελευθερία της. Όμως την έπιασαν. Και φυσικά επέστρεψε στους βασανιστές της.
Τότε ήταν που η σκληρότητα πήρε σάρκα και οστά.
Για τιμωρία την πήραν στα βουνά, την έδεσαν και της έκοψαν τη μύτη και τα αυτιά.
Πίστευαν ότι της είχαν πάρει τα πάντα , την ομορφιά της, τη φωνή της, τη ζωή της. Την άφησαν εκεί, στο κενό, πεπεισμένοι ότι κανείς δεν θα την ψάξει ξανά.
Αλλά η Aesha δεν πέθανε. Αιμορραγώντας και μόνη, βρήκε τη δύναμη να φτάσει σε έναν θείο. Ήταν και ο πατέρας της μαζί με τον παππού της, ίσως οδηγούμενοι από τύψεις, ίσως από μια τελευταία σπίθα ανθρωπιάς.
Τελικά την μετέφεραν σε μια αμερικανική στρατιωτική βάση. Είχε επιβιώσει.
Το 2010, το περιοδικό TIME δημοσίευσε το ακρωτηριασμένο της πρόσωπο στο εξώφυλλό του.
Η εικόνα, ισχυρή και βάναυση, πάγωσε τον κόσμο. Δεν υπάρχουν λόγια, μόνο ένα περήφανο βλέμμα που τα είπε όλα...Τη βία, τον πόνο, την επιβίωση.
Η φωτογράφος Jodi Bieber απαθανάτισε περισσότερα από ένα πρόσωπο. Έκανε ορατή την κατάσταση των Αφγανών γυναικών, που πολύ συχνά αγνοείται από τον κόσμο.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Aesha ξεκίνησε ένα μακρύ ταξίδι αναδόμησης.
Οι γιατροί χρησιμοποίησαν ιστό από το ίδιο της το σώμα για να της δώσουν ξανά πρόσωπο, αλλά οι βαθύτερες πληγές δεν ήταν στο δέρμα της. Ήταν μέσα. Κρίσεις, κρίσεις πανικού, εφιάλτες. Ένας πόνος που καμία χειρουργική επέμβαση δεν μπορούσε να θεραπεύσει.
Κι όμως, η Aesha άρχισε ξανά. Με την υποστήριξη οργανώσεων όπως το Women for Afghan Women, βρήκε καταφύγιο, εκπαίδευση και φωνή.
Σήμερα ζει στο Μέριλαντ, χτίζοντας το μέλλον της και συνεχίζοντας να λέει την ιστορία της.
Όχι για να απαιτήσει οίκτο, αλλά για να στείλει ένα μήνυμα:
Η αναγέννηση είναι δυνατή. Ακόμα και μετά την κόλαση.
Η Aesha είναι απόδειξη ότι η αξιοπρέπεια μπορεί να επιβιώσει από την ατίμωση... ότι το θάρρος μπορεί να φορέσει το πρόσωπο ενός παραμορφωμένου αλλά αδιάσπαστου κοριτσιού.
Έχει γίνει σύμβολο δύναμης.
Και η ύπαρξή της είναι μια πράξη αντίστασης, μια κραυγή ενάντια σε κάθε μορφή βίας.
