Χθες, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έδειξε σε πολλούς κομματικά απείθαρχους ψευτοεπαναστάτες, που αλληθωρίζει το μάτι τους όταν συνειδητοποιούν ότι αν παραδώσουν την έδρα τους θα χάσουν την βουλευτική αποζημίωση (κάποιοι αλληθωρίζουν ούτως ή άλλως), τι σημαίνει πολιτική εντιμότητα και αξιοπρέπεια.
Παρά τη διαγραφή του από τον Νίκο Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ, δεν κράτησε την έδρα του, προκειμένου να συνεχίσει να πληρώνεται ως ανεξάρτητος βουλευτής. Την παρέδωσε πίσω στο κόμμα με το οποίο εξελέγη από το 2009, αποχωρώντας με ψηλά το κεφάλι και χωρίς να κολλάει στην καρέκλα που πλέον δεν του ανήκει.
Ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε με πάρα πολλά (σχεδόν με όλα) από όσα πρεσβεύει ο ίδιος και το ΠΑΣΟΚ, οφείλουμε να το παραδεχτούμε ότι αυτή η κίνηση τον τιμά. Δείχνει έναν άνθρωπο που δεν θέλει να είναι συνδεδεμένος με μια έδρα που προέκυψε από το ψηφοδέλτιο ενός κόμματος που τον έδιωξε. Δεν έμεινε να εισπράττει μισθό και προνόμια βουλευτή, χωρίς να ανήκει πια πουθενά και χωρίς να παράγει κάποιο έργο!
Η περίπτωση του Κωνσταντινόπουλου είναι η εξαίρεση του κανόνα, γιατί δυστυχώς, ελάχιστοι κάνουν ό,τι έκανε αυτός!
