Γράφει ο Κωνσταντίνος Πλεύρης
Μετά την αποφυλάκισιν του κ. Κασιδιάρη - με τον οποίον ουδεμίαν σχέσιν έχω και δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνη- ελύσσαξαν οι πολιτικάντηδες και τα ΜΜΕ με τηλεπαρουσιαστάς ιδίως ένα πορνίδιον (εκδιδόμενον στην οδό Ηρακλείτου…) και διάφοροι συνταγματολόγοι εφλυάρησαν αν δικαιούται ο αποφυλακισθείς να πολιτευθή ενώ και ένας εξωμότης του εθνικισμού που κάποτε επολιτεύετο στο ψηφοδέλτιό μου γνωρίζων άριστα την αντιδημοκρατικότητά μου ανέλυσε τους νομικούς φωτογραφικούς λόγους δια τους οποίους η πολιτική οδός είναι κλεισμένη δι’ εκείνον.
Το νομικώς ορθόν και το πραγματικώς βάσιμον είναι το εξής:
Το να ιδρύση κάποιος, όποιος και να είναι, και να ηγηθή κόμματος είναι ένα πράγμα. Το να κατέλθη και να συμμετάσχη στας εκλογάς είναι ένα άλλο πράγμα. Το πρώτο ουδείς δύναται να τον εμποδίση να το κάνη. Το δεύτερο έχει προβλήματα εξ αιτίας της νομοθεσίας, όχι του συντάγματος, αλλά της κοινής νομοθεσίας.
Αύριο λοιπόν εάν θέλη κάποιος οργανώνει έναν πολιτικό σύλλογον, εντός και εκτός της Χώρας όπου θα αναγνωρισθή ουσιαστικώς ως πολιτικόν κόμμα. Ανοίγει παντού γραφεία, κάνει συγκεντρώσεις, ομιλίας κ.τ.λ. Αλλά δεν λαμβάνει μέρος στας εκλογάς μέχρις ότου καθαρίσει το εσωτερικόν νομικόν πλέγμα, δια νομικών ενεργειών, εντός και εκτός της Ελλάδος.
Τα νομικά εμπόδια ενίοτε ελέγχουν προσωρινώς τα πολιτικά γεγονότα, διότι αφ’ ενός μεν αλλάζουν, αφ’ ετέρου το νόμιμον και ανάποδα διαβάζεται νόμιμον και τρίτον η ιστορική εξέλιξις ουδέποτε και οπουδήποτε κατηυθύνθη βάσει κανόνων δικαίου και συνταγμάτων. Αλλά από πρακτική πολιτική δραστηριότητα και από γεγονότα.
Ας έλθωμεν τώρα στην παρούσαν κατάστασιν. Από παντού λέγεται το νομότυπον ότι η δικαιοσύνη θα αποφασίση περί του αν κάποιος δικαιούται να πολιτευθή. Ψέμα. Διότι η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητος εφόσον υποχρεούται να εφαρμόζη τον νόμον που ψηφίζει η νομοθετική λειτουργία, η οποία και αυτή δεν είναι ανεξάρτητος εφόσον ψηφίζει τους νόμους που πρότεινε η εκτελεστική λειτουργία που είναι η κυβέρνησις. Άρα κατά λογικήν ακολουθίαν η δικαιοσύνη εκτελεί την απόφασιν της κυβερνήσεως. Αυτή προτείνει νόμον, η βουλή τον ψηφίζει και τα δικαστήρια τον εφαρμόζουν υποχρεωτικώς.
Η νομική έγκρισις της εκλογικής συμμετοχής κομμάτων και προσώπων αποτελεί κατά τα ισχύοντα αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου (τμήμα Α). Δηλαδή θα κρίνη ο Άρειος Πάγος ποία κόμματα δικαιούνται να μετέχουν στας εκλογάς ή όχι. Οι δημοκράται μας λοιπόν αναγνωρίζουν και μας παρουσιάζουν τον Άρειο Πάγο ως τον αντικειμενικόν υπέρτατον κριτήν και υπερασπιστήν της κοινοβουλευτικής νομιμότητος που προστατεύει την δημοκρατίαν, εξετάζων την ιδεολογίαν των κομμάτων μήπως τυχόν κάποιο από αυτά δεν εξυπηρετεί την δημοκρατίαν όπως απαιτεί το άρθρον 29 του εισέτι ισχύοντος συντάγματος.
Πρόκειται δια τον ίδιον τον Άρειον Πάγον που με αποφάσεις των Ολομελειών του μάλιστα, ανεγνώριζε το Στρατιωτικόν καθεστώς της 21ης Απριλίου ως νόμιμον πολίτευμα και εφήρμοζε τους νόμους του και μετά ο ίδιος ο Άρειος Πάγος απεφάνθη ότι το Στρατιωτικόν καθεστώς ήτο παράνομον, όταν βεβαίως το καθεστώς εκείνο έπεσε και νόμιμος ήτο η δημοκρατία. Δηλαδή ο Άρειος Πάγος απεδείχθη ότι συμπλέει με τους εκάστοτε πολιτικώς κρατούντας.
Τώρα έχομεν δημοκρατίαν, οπότε ο Άρειος Πάγος θα κάνη οτιδήποτε η δημοκρατία θέλει. Αν αύριον επικρατήση κάποια Χούντα, πρώτος ο Άρειος Πάγος θα την υποστηρίξη και θα την υπηρετήση, όπως έκανε επί Παγκάλου, Μεταξά, Παπαδόπουλου, Ιωαννίδη προς τους οποίους ουδέποτε εναντιώθη, όταν εκείνοι κατήργουν την δημοκρατίαν.
Δια να είμεθα ειλικρινείς θα είπωμεν, ότι όταν ο Παπαδόπουλος κατέλυσε την δημοκρατίαν και επέβαλε δικτατορίαν, ο Άρειος Πάγος και το Συμβούλιον Επικρατείας δεν αντέδρασαν που κατεπατήθη το σύνταγμα. Αν οι Αρεοπαγίται και οι Σύμβουλοι Επικρατείας παρητούντο αφ’ ενός μεν θα ήσαν συνεπείς προς τα πιστεύω των, αφ’ ετέρου θα εκλονίζετο το επιβληθέν αντιδημοκρατικό καθεστώς. Εκείνοι όμως αντί να διαφωνήσουν διωρίσθησαν υπουργοί και υπηρέτησαν τον Παπαδόπουλο.
Το σύνταγμα ορίζει (αρθρ.1) ότι «θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» και ότι «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό». Περαιτέρω (άρθρ. 52) κατοχυρώνει την ελευθερία της «λαϊκής θέλησης ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας».
Αφού λοιπόν ο λαός είναι κυρίαρχος και αφού διακηρύσσεται η ελευθερία της λαϊκής θελήσεως διατί δεν αφήνεται ο κυρίαρχος λαός να κρίνη αν θέλη ένας «εγκληματίας» να εκλεγή βουλευτής.
Διατί με νόμο περιορίζεται η συνταγματικώς εγγυημένη ελευθερία της λαϊκής θελήσεως; Εάν ο λαός θέλει έναν «εγκληματία» να τον εκπροσωπή ως βουλευτής, διατί προκαταβολικώς εμποδίζεται με νόμον, που προφανώς είναι αντισυνταγματικός, διατί το ισχύον σύνταγμα δεν προβλέπει περιορισμούς στην λαϊκή κυριαρχία και στην λαϊκή θέλησι.
Το δημοκρατικώς συμβατόν είναι να επιτρέπεται εις έναν «εγκληματία» να λάβη μέρος στας εκλογάς και να αποφασίση ο κυρίαρχος λαός αν θα εκλεγή βουλευτής ή όχι.
Η δημοκρατία διαδίδει και ο πολύς κόσμος πιστεύει, ότι δέχεται τας διαφόρους ιδεολογίας και δεν είναι όπως τα ολοκληρωτικά πολιτεύματα, που δεν επιτρέπουν την λειτουργίαν άλλων κομμάτων πλην των φασιστικών, εθνικοσοσιαλιστικών στα ομώνυμα καθεστώτα ή των κομμουνιστικών στα μαρξιστικά.
Πρόκειται δι’ ένα ακόμη δημοκρατικό ψέμα. Ποίος το λέγει; Το ίδιο το σύνταγμα, που ορίζει ότι μόνον δημοκρατικά κόμματα επιτρέπονται να λειτουργούν στην δημοκρατία. Όλα τα διαφορετικά απαγορεύονται. Συγκεκριμένως στο άρθρον 29 παρ. 1 διαβάζομεν: «Έλληνες πολίται που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα που η οργάνωσι και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».
Λοιπόν βλέπετε Έλληνες ότι είσθε ελεύθεροι να ιδρύετε και να συμμετέχετε πάντοτε ελευθέρως εις κόμμα το οποίον ΟΦΕΙΛΕΙ να εξυπηρετή την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Οι υποκριταί δημοκράται διαμαρτύρονται επειδή τα ολοκληρωτικά πολιτεύματα κάνουν το ίδιον (Tu quoque). Πράγματι στο φασισμό επιτρέπονται φασιστικά κόμματα και στον κομμουνισμό επιτρέπονται κομμουνιστικά. Δι’ αυτό κατά τους δημοκράτας τα ολοκληρωτικά καθεστώτα είναι ανελεύθερα. Αλλά στην δημοκρατία που επίσης επιτρέπονται μόνον τα δημοκρατικά κόμματα, η δημοκρατία είναι πολίτευμα ελεύθερον. Ωραία λογική.
Η αλήθεια είναι αυτή που αποδεικνύεται στην πράξι, ότι στη δημοκρατία ο λαός είναι ελεύθερος να εξυπηρετή την δημοκρατία. Αυτή δίδει στον λαό την ελευθερία να είναι δημοκράτης. Οποιαδήποτε άλλη ιδεολογία απαγορεύεται και συκοφαντείται. Προσέξατε την προσποίησι των δημοκρατών που αρνούνται τον διάλογον με κάθε αντίθετόν του, ενώ ταυτοχρόνως διακηρύσσουν ότι η δημοκρατία είναι υπέρ του διαλόγου.
Οι πολιτικάντηδες της δημοκρατίας και οι δουλικοί τους οι τηλεπαρουσιασταί έχουν προκληθεί από εμέ επανειλημμένως εις διάλογον τον οποίον αποφεύγουν, διότι επιδιώκουν να με φιμώσουν, να με αποσιωπήσουν επειδή φοβούνται την αλήθειαν. Στην «Ελεύθερη Ώρα» δημοσιεύονται προκλήσεις μου προς πολιτικάντηδες όπως στην Κωνσταντοπούλου (4 εξώδικα), εις τηλεπαρουσιαστάς, όπως στον Παυλόπουλο κ.α. γνωστούς δημοκράτας, όπως ο Βερβεσός (4 εξώδικα!) που ουδείς των τολμά να συζητήση μαζί μου. Αλλ’ αυτοί είναι δημοκράται και εγώ που επιθυμώ τον διάλογο είμαι φασίστας, όπως σκοπίμως διαστρεβλώνουν την Μεταξικήν ιδεολογίαν μου.
Επ’ ευκαιρία της αποφυλακίσεως του κ. Κασιδιάρη εξεσπάθωσε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Π. Δουδωνής που εδήλωσε ότι «η δημοκρατία δεν εκδικείται» (προφανώς σκοπίμως αγνοεί την ιστορίαν) και ότι «η δημοκρατία δεν είναι χαζούλα» και «δεν την κοροϊδεύουν με τεχνάσματα».
Όσον αφορά στην διαβεβαίωσίν σας ότι «η δημοκρατία δεν είναι χαζούλα» και «δεν κοροϊδεύεται με τεχνάσματα», συμφωνώ, χαζούλης είναι ο λαός που ψηφίζει το κόμμα σας, που οφείλει στας τράπεζας 559 εκατομμύρια Ε και με τεχνάσματα επιζεί. Επίσης εχρηματοδοτήθη παρανόμως από την Siemens 1.000.000 μάρκα και με τεχνάσματα ουδείς ελογοδότησε.
Εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω κάποιους φασίστας, χουντικούς, νεοναζί να κρυφοχορηγούνται οικονομικά από καπιταλιστικάς εταιρείας όπως απεδείχθη δικαστικώς εις βάρος σοσιαλιστικών (!) κομμάτων.
Εγώ κ. Δουδωνή είμαι αντιδημοκράτης και δέχομαι τον διάλογο στον οποίον σας προκαλώ. Σεις που είσθε δημοκράτης θα δεχθήτε τον διάλογον μαζί μου; Προεξοφλώ πως όχι, διότι γνωρίζετε πως θα ηττηθήτε διαλεκτικώς, επειδή θα σας αποδείξω ότι η δημοκρατία είναι πολίτευμα παράλογον, αντεθνικόν, αντικοινωνικόν και εγκληματικόν (από την αρχαίαν εποχήν, την Γαλλικήν επανάστασιν, μέχρι τώρα). Αν έχετε το θάρρος ελάτε να σας αποδείξω τα ανωτέρω, που αν δεν είναι αληθή θα συντρίψετε έναν αντιδημοκράτην, αλλά είναι αληθή.
Η ΕΛΑΣ το κόμμα του εθνοπροδότου Τσίπρα που δεν σέβεται την λαϊκή κυριαρχία, αφού το 2015 στο δημοψήφισμα το ΟΧΙ του λαού το έκανε ΝΑΙ εκάλεσε με αναρτήσεις στο διαδίκτυο για αγώνα υπερασπίσεως της δημοκρατίας. Εγώ σας λέγω και κατάμουτρα, ότι είμαι εχθρός της δημοκρατίας, ελάτε να με αντιμετωπίσετε διαλεκτικώς. Ελάτε εάν έχετε θάρρος και εντιμότητα εις διάλογον μαζί μου. Προεξοφλώ θα αρνηθήτε. Μία δεσποινίς σας τηλεοπτικώς εκήρυξε πόλεμο κατά του φασισμού (;) και εδήλωσε ότι «δεν θα επιτρέψουμε επάνοδο του φασισμού στο πολιτικό προσκήνιο». Πληροφορήσατέ μας παρακαλώ τον τρόπο με τον οποίον δεν θα επιτρέψετε την επάνοδο του φασισμού στο πολιτικό προσκήνιο. Πώς θα το επιτύχετε; Με τα χαμόγελα του Τσίπρα; Με την πώληση κι’ άλλης Ελληνικής επαρχίας;
Αναμφισβήτητον συμπέρασμα είναι ότι στην δημοκρατία δεν διώκονται ποινικώς πράξεις αλλά και ιδέαι, μολονότι ο νομικός πολιτισμός δεν δέχεται αδικήματα γνώμης και δι’ αυτό ο διάσημος ελεγειακός ποιητής και φιλόσοφος Κριτίας (460-403 π.Χ) εχαρακτήρισε την δημοκρατίαν πολύ κακό πολίτευμα: «Χαλεπήν πολιτείαν είναι δημοκρατίαν» (Ξενοφών: «Ελληνικά» Β,3,25) και ο Ουΐλ Ντυράν στην Παγκόσμιον Ιστορίαν του πολιτισμού (Ελλ. εκδ. «Συρόπουλοι» Αθ. 1969, τομ.Β σελ. 570) γράφει: «οι φιλόσοφοι των δημοκρατικών Αθηνών είχαν καταγγείλει την δημοκρατίαν ως ενθρόνισιν της αμαθείας, του φθόνου και του χάους».
Αν δεν είναι έτσι τολμήσατε κύριοι λαλίστατοι δημοκράται να κάνωμεν μίαν δημοσίαν συζήτησιν στην οποίαν θα αποδείξω το ποιόν σας, την απαξίαν σας και το κακό που διαπράττετε στην Ελλάδα. Τέλος πάντων, δεν ντρέπεσθε να σας προκαλεί ένας αντιδημοκράτης εις διάλογον και σεις να τον αποφεύγετε, αντί να τον αντιμετωπίσετε;
Η υπόθεσις ωστόσον έχει και την εξωφρενικήν της πλευράν που είναι ότι ο νεομπολσεβίκος Κουτσούμπας του αιματοβαμμένου ΚΚΕ απεκάλεσε τον κ. Κασιδιάρην εγκληματίαν.
Αν υπάρχη μια εγκληματική οργάνωσις στην Ελλάδα αυτή ευρίσκεται εντός της βουλής και είναι το ΚΚΕ το οποίον συνέλαβε, εβασάνισε και έσφαξε 85.000 περίπου Έλληνας, το οποίον εξαπέλυσε τριετή συμμοριτοπόλεμο που αιματοκύλησε την Πατρίδα μας και οργάνωσε με απαίσιο παιδομάζωμα την αρπαγή 28.000 Ελληνόπουλων. Ο Γ. Παπανδρέου απεκάλεσε το ΚΚΕ αυτό που πράγματι είναι, «κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας». Ο Άρειος Πάγος δυστυχώς ενέκρινε το πρόγραμμά του όπου οι νεομπολσεβίκοι διακηρύσσουν ότι αποσκοπούν στη δικτατορία του προλεταριάτου. Έτσι, με την έγκρισι του Αρείου Πάγου εισήλθαν στην βουλή ο αρχιεγκληματίας Καπετάν Γιώτης (Φλωράκης) και ο αιμοσταγής εθνοπροδότης Μάρκος Βαφειάδης, αρχηγός του συμμοριακού στρατού των κατσαπλιάδων του εαμοβουλγαρικού ΕΛΑΣ.
Τέλος, ως νομικός πλέον δια την περίπτωσιν του κ. Κασιδιάρη επισημαίνω ότι έχει καταδικασθεί τελεσιδίκως (β΄ βαθμός) αλλά όχι αμετακλήτως (γ΄ βαθμός). Εάν τυχόν αναιρεθή η καταδίκη του στον Άρειο Πάγο τι θα γίνη, που ήδη εξέτισε τη ποινήν του; Τότε τι θα είπον οι σημερινοί υβρισταί του; Μάλλον κάτι θα φροντίσουν δημοκρατικότατα βεβαίως, βεβαίως. Ωστόσον και εφόσον δεν κατεδικάσθη αμετακλήτως έχει το τεκμήριον της αθωότητος, το οποίον βουλευταί, δημοσιογράφοι, τηλεπαρουσιασταί κ.τ.λ, παρανόμως παραβιάζουν. Επ’ αυτού οι κύριοι συνταγματολόγοι σιωπούν δημοκρατικώτατα βεβαίως, βεβαίως.
Αλλ’ έσσεται ήμαρ ότε Έλλην ελεύσεται…
