Με αριστοτεχνικό διπλωματικό τρόπο η Αίγυπτος κατόρθωσε μετά τη γνωστή απόφαση του δικαστηρίου της, να προχωρήσει ουσιαστικά στην αλλαγή όχι μόνο του νομικού καθεστώτος που διέπει το ιστορικό μοναστήρι αλλά και να τοποθετήσει εντός των ημερών νέο ηγούμενο συναινούντων όλων των ενδιαφερομένων μερών. Και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, και η ελληνική κυβέρνηση, παρά τις παρελκυστικές ανακοινώσεις και δηλώσεις, υπέκυψαν στη μεθοδευμένη κίνηση των μουσουλμάνων και παρέδωσαν σ’ αυτούς μετά από αιώνες τη Μονή Σινά! Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ήττα τόσο της Ελλάδας όσο και της Ορθόδοξης Εκκλησίας! Και καταγράφεται ως η μεγαλύτερη απώλεια μετά από εκείνη του Πατριαρχείου Αντιοχείας, της μερικής παραχώρησης περιουσιακών στοιχείων των Ιερών Τόπων και της διάλυσης της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Αλεξανδρείας-Αιγύπτου! Και με αυτό τον τρόπο θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα κληροδοτήματα όπου γης απογυμνώνοντας την εθνική μας περιουσία, σε αντίθεση με τις γεμάτες από αντιφάσεις των επίσημων κυβερνητικών και εκκλησιαστικών ανακοινώσεων. Οι αντιφάσεις αυτές δεν είναι βέβαια πρωτόγνωρες αλλά αποτελούν μόνιμη διαχρονική πολιτική υποτέλειας, όπως αυτό που ανεχόμαστε στην Καβάλα εδώ και χρόνια.
Το κονάκι του Μεχμέτ Αλή είναι ένα εμβληματικό τοπόσημο της Καβάλας, στην άκρη της συνοικίας της Παναγίας, το οποίο αποτελεί ένα θαυμάσιο δείγμα Οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα… (με μακεδονικά στοιχεία) μαζί με το εξαιρετικής τέχνης χάλκινο του άγαλμα, έργο του Κ. Δημητριάδη κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου... Μάλιστα, μαζί με το Ιμαρετ ,αποτελούν και ιδιοκτησία της Αιγύπτου! Όμως... ποιος θα φανταζόταν ότι στην Ελλάδα τιμάται με άγαλμα (!) κάποιος που έστειλε -με δική του πρωτοβουλία (!!!) -στα 1825 το γιο του Ιμπραήμ στην πατρίδα μας για να καταστείλει την Επανάσταση!... Κι αυτός αφού σάλπαρε και φτάνοντας πρώτα στην Κρήτη που τη μάτωσε… να ξεμπαρκάρει στο Μωριά, αφανίζοντας τον μέσα σ ένα χρόνο... για να καταλήξει στο τιμημένο Μεσολόγγι (1826 ) και να κατασφάξει τους “εξοδίτες” και τους αγωνιστές μέσα στη μαρτυρική πόλη-σύμβολο!... Κι αν δεν υπήρχε το Ναβαρίνο (1827) εμείς σήμερα, αν είχαμε διασωθεί και υπήρχαμε... θα ‘μασταν γιουσουφάκια ή δούλοι στο Νείλο, στη θέση των φελαχων που λογάριαζε ο Μπραϊμης με τους αράπηδες του να φέρουν στο Μωριά!...
