Γράφει ο Μιλτιάδης Βιτάλης
«Ονομάζομαι Γιώτα, είμαι 36 ετών και όταν ήμουν 33 χρόνων, μετά τη γέννηση του τέταρτου παιδιού και μετά την παρέλευση 15 ημερών, είχα πάθει αιμορραγία. Μεταφέρθηκα στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και μπήκα άμεσα στο χειρουργείο. Η αιμορραγία συνεχιζόταν και γύρω στις 2 το πρωί, ξαναμπήκα στο χειρουργείο για να αφαιρεθεί η μήτρα μου! Αισθανόμουν παράξενα, πριν ακόμη μπω για δεύτερη φορά στο χειρουργείο…
Ζούσα δύο διαφορετικές καταστάσεις. Ενώ ήμουν πανικοβλημένη και φοβισμένη γι’ αυτό που μου συνέβαινε, ξαφνικά, γέμισα από αγάπη, γαλήνη και ηρέμησα. Ένοιωθα ότι κάτι μεγάλο θ’ ανοιγόταν μπροστά μου, μία διέξοδος, υπήρχε μία άλλη πόρτα. Αντιλήφθηκα ότι κάπου θα πήγαινα.
Εκείνη τη στιγμή, ένοιωσα ότι ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΕΝ, ότι κάτι θα γινόταν, ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑ!
Βρέθηκα, σταδιακά, σε μία κατάσταση γαλήνης, ηρεμίας, αγαλλίασης, αγάπης (ήθελα να «φύγω»). Μία φωνή, όμως, μέσα μου έλεγε: «Κρατήσου από κάπου που αγαπάς». Αρνήθηκα να υπακούσω, γιατί ένοιωθα όμορφα που έφευγα από το σώμα μου. Μου το επανέλαβε, όμως, τρεις φορές και την τρίτη φορά, αναγκάστηκα να υπακούσω και έφερα στη μνήμη μου τις δύο κόρες μου, τις μεγάλες, που βρίσκονταν στην εφηβεία και ένοιωθα ότι με χρειάζονταν!
Ναρκώθηκα και ενώ κοιμήθηκα, ξαφνικά, ένοιωσα ότι ξύπνησα ξανά. Βρέθηκα με πορεία προς τα πάνω, με ταχύτητα μεγάλη (ιλιγγιώδη) και γύρω στριφογύριζαν στίγματα άσπρα, μέσα στο σκοτάδι…
Φτάνω σ’ ένα χώρο γεμάτο Φως, που δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια… Δεν υπάρχουν λόγια, λέξεις να το περιγράψω. Ήταν, όμως, ο Θεός… Ένοιωθα ότι η ταυτότητα αυτού του Φωτός, ήταν ο ίδιος ο Θεός. Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ και έστελνε, αυτό το Φως, την άπειρη ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ, που δεν μπορεί να περιγραφεί!
Αντιλήφθηκα ότι έφυγα από τη ζωή και είπα: «Γιώτα, μέχρι εδώ ήταν, η αιμορραγία σε σκότωσε. Τώρα, μεταφέρθηκες στην ΑΛΛΗ ΖΩΗ». Σκέφτηκα, τι γίνεται με το σώμα; Πρέπει το σώμα να μην το έχω… ΗΜΟΥΝ ΑΫΛΗ! Το σώμα, ήταν σαν συμπιεσμένο σύννεφο, δεν είχε ύλη! Ήμουν γαλήνια, αλλά είχα… τρακ! Έφυγα, άφησα την οικογένειά μου. Θυμόμουν τα πάντα, όλους καθαρά. Δεν είχα λύπη, αλλά σκεφτόμουν τι θα έλεγε ο σύζυγός μου, εάν μάθαινε ότι πέθανα. Τα παιδιά μου, τι θα έλεγαν; Εκεί ένοιωθα απεγνωσμένα, την ανάγκη να τους πω… ότι ζω, ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΑ και να αφήσω το μήνυμα:
«ΝΑΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ»!
Ένοιωθα τις «φτερούγες του Θεού» να επιδρούν στην ψυχή μου! Ήμουν σίγουρη ότι υπάρχει Θεός μετά από αυτά που «βίωσα», μετά το θάνατό μου στο νοσοκομείο (Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού Κύπρου). Δεν μπορεί κανείς να μου το βγάλει από το μυαλό ότι υπάρχει ΘΕΟΣ.
Τώρα, όμως, έπρεπε να δω πού ήρθα, πού είμαι; Κοίταξα μπροστά μου και είδα 40-50 άλλες ανθρώπινες μορφές. Είχαν φύγει πρόσφατα από τη ζωή. Τους άκουγα όλους συγχρόνως!
Πρόσεξα, όμως, στο βάθος πίσω, υπήρχε μία ΠΥΛΗ ΟΥΡΑΝΙΑ… Άκουσα ψαλμωδίες. Ξεχώρισαν ΔΥΟ μορφές. Η μία μορφή στα δεξιά ήταν η Παναγία και η άλλη, η ξαδέλφη μου, που πέθανε σε ηλικία 14 χρόνων.
Με το που είδα την Παναγία Μεγαλόχαρη, είχε γύρω Της έντονο Φως! Φεγγοβολούσε! Ένοιωσα ότι «γονάτισα» μπροστά Της. Ήμασταν άϋλες, κατευθυνόμουν προς την Πύλη. Ένοιωσα μία έλξη έντονη προς τα πίσω. Επιστροφή, πίσω στο χειρουργείο, στο οποίο υπήρχε, ένα σώμα, το δικό μου, αλλά μου φαινόταν ξένο!
Δεν είχα την ανάγκη να επιστρέψω πίσω! Όμως, κάποια δύναμη, με έκανε να ξαναμπώ στο σώμα μου. Μπήκε η ψυχή μου στο σώμα. Ένοιωσα ένα δυνατό τράνταγμα. Επέστρεψα πίσω στους ανθρώπους που αγαπώ».
Η Γιώτα από την Κύπρο, βίωσε μία επιθανάτια εμπειρία συγκλονιστική, την οποία περιέγραψε με σαφήνεια! Βγήκε η ψυχή της από το σώμα και επέστρεψε πίσω, με εντολή της Παναγίας, πριν περάσει την Πύλη του Παραδείσου.
Η ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ, είναι μία προσωπική εμπειρία, που περιγράφει φαινόμενα όπως η αποκόλληση από το σώμα, η αίσθηση ηρεμίας, η θέαση ενός φωτός ή η συνάντηση με αγαπημένα πρόσωπα που έχουν πεθάνει.
Συχνά, σε μία τέτοια κατάσταση, μπορεί να έχεις το αίσθημα ότι αιωρείσαι πάνω από το έδαφος, πάνω από το χειρουργικό κρεβάτι! Συχνά, βλέπεις πνευματικές οντότητες, Αγγέλους, Αγίους, την Παναγία, τον Χριστό.
Υπάρχουν και επιστήμονες, γιατροί, ερευνητές, που πιστεύουν και ερμηνεύουν τις επιθανάτιες εμπειρίες, ως αποδείξεις της ύπαρξης μίας μεταθανάτιας ζωής.
Αυτό, προφανώς βίωσε και η Γιώτα από την Κύπρο, που είχε το θάρρος να το αποκαλύψει και μπράβο της!
Σπάνια, ακούμε για επιθανάτιες εμπειρίες, σε Ελλάδα και Κύπρο. Όμως συμβαίνουν σπάνια, αλλά συμβαίνουν και ασφαλώς είναι κάτι μοναδικό, να βιώνεις τέτοιες εμπειρίες, που θα τις θυμάσαι για πάντα!
Μία εμπειρία κοντά στον θάνατο, ένα βήμα πριν το τέλος που, όμως, είναι μία νέα αρχή.
Έλεγε ο Όσιος Πορφύριος για τον θάνατο: «Δεν υπάρχει θάνατος. Ανοίγεις μία πόρτα και κλείνεις μία άλλη. Τόσο απλά. Σαν να μπαίνεις από ένα δωμάτιο σ’ ένα άλλο…».
Ο Μπρους Γκρέισον (ψυχίατρος), ο Κένεθ Ρινγκ (ψυχολόγος) και ο Μάικλ Σάμπομ (καρδιολόγος), έκαναν μελέτες για τις επιθανάτιες εμπειρίες. Επίσης, ο Μέλβιν Μαρς, επικεφαλής του Ινστιτούτου για την επιστημονική μελέτη της συνείδησης και οι συνάδελφοί του, έχουν κάνει συστηματικές έρευνες για επιθανάτιες εμπειρίες σε παιδιατρικό πληθυσμό. Ασφαλώς, υπάρχουν κι άλλοι επιστήμονες. Πώς να μην έχεις, μετά, αίσθηση της μηδαμινότητάς σου, όταν βιώσεις μία επιθανάτια εμπειρία;
Ο Χριστός, ενίοτε, σου χαρίζει το ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΟΧΘΗΣ, γιατί όλα στο σχέδιό του Θεού είναι. Μοναδικές εμπειρίες, θαυμαστές, υπερβατικές, ξεχωριστές.
Επιθανάτιες εμπειρίες… «Η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» (Ματθ. Ια’ 12).
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ
