Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Σηρικάρι Χανίων, ο κατά κόσμον Νικόλαος Τζανακάκης. Ένας λεπρός, τυφλός, παράλυτος, που με την αγία υπομονή αγίασε, έγινε μία σύγχρονη αγιασμένη μορφή, γενναία, με σθένος, που έλαβε το δώρο τής θαυματουργίας και της παρηγορίας. Ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός, ήταν πλήρης Χάριτος, πλήρης Θείας Ευωδίας!
Ο ευσεβέστατος βιογράφος του, ο αγιορείτης μοναχός Σίμων, πνευματικό τέκνο τού Οσίου Ευμενίου Σαριδάκη, έφερε στο φως σημαντικές πληροφορίες για την ζωή και τα θαύματα τού Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού.
Ο Όσιος εγκαταβίωσε για μεγάλο διάστημα στο λεπροκομείο τής Χίου, για θεραπεία από την λέπρα, όπου είχε για πνευματικό τον Όσιο γέροντα Άνθιμο τής Χίου, που τον στήριξε σημαντικά, τον ενίσχυσε και αναγνώρισε, το μεγαλείο τού μοναχού Νικηφόρου.
Το 1957 ο Όσιος Νικηφόρος, φεύγει από την Χίο (έκλεισε το λεπροκομείο) και βρίσκει καταφύγιο στον αντι-λεπρικό σταθμό τής Αγίας Βαρβάρας Αττικής. Εκεί συναντά τον Όσιο Ευμένιο Σαριδάκη, εφημέριο τού Ιερού Ναού των Αγίων Αναργύρων, μέσα στο λεπροκομείο. Ο π. Ευμένιος, γίνεται με την θέλησή του, από επιλογή, υποτακτικός του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού.
Ο ταπεινός ιερέας, στήριξε, φρόντισε τον λεπρό μοναχό με ανιδιοτελή αγάπη, αυταπάρνηση και έμαθε πολλά από τον Νικηφόρο. Καταθέτει ο γέροντας Σίμων ο Αγιορείτης: «Ένα παιδί – έφηβος, 14 χρόνων από την Θεσσαλονίκη, έκανε βουτιά στα ρηχά, στην θάλασσα και έμεινε παράλυτο, στα χέρια και στα πόδια. Καθηλώθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο και λίγες κινήσεις μπορούσε να κάνει με το στόμα, τα μάτια…
Νοσηλεύτηκε για μεγάλο διάστημα, χωρίς να υπάρχει βελτίωση τής κατάστασής του, δυστυχώς. Όλοι ήλπιζαν σ’ ένα θαύμα, ακόμα και οι γιατροί. Μία ευσεβέστατη κυρία, πνευματική κόρη τού Οσίου Νικηφόρου, έφερε στον 14χρονο, στο νοσοκομείο, μία Ιερή Εικόνα του Οσίου κι ένα μικρό λειψανάκι του με τα οποία τον σταύρωσε!
Λίγο μετά ο έφηβος, βλέπει μόνο αυτός τον Όσιο Νικηφόρο τον Λεπρό, δίπλα του… στο κρεβάτι του πόνου! Ρωτάει, τότε, την μητέρα του…. ποιος είναι ο παππούλης που στέκεται δίπλα μου; Μα δεν υπάρχει, παιδί μου, εδώ κανένας παππούλης… «ΟΧΙ» ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΤΡΙΒΕΙ ΤΑ… ΠΟΔΙΑ!!!
Ο 14χρονος λίγο μετά, θεραπεύτηκε θαυματουργικά. Όλες οι επαναληπτικές εξετάσεις του ήταν… πεντακάθαρες! Δεν είχε καμία, μα καμία κακοήθεια στο σώμα του. Οι γιατροί του νοσοκομείου, δεν μπόρεσαν να ερμηνεύσουν τα ανερμήνευτα».
«Στην Λάρισα, μία κυρία κυοφορούσε, ήξερε για τον Όσιο Νικηφόρο, είχε διαβάσει το βιβλίο του, είχε και εικόνα του Αγίου μαζί της ή καλύτερα στο σπίτι της. Βλέπει στο όνειρό της, τον Άγιο να της λέει αποφασιστικά: «Το παιδάκι που θα γεννήσεις θα το πεις, Νικηφόρο». Εκείνη τού λέει: «Μα Άγιε μου, οι γιατροί μου είπαν ότι θα γεννήσω κοριτσάκι…». «ΟΧΙ, αγόρι θα κάνεις». Τελικά γέννησε αγόρι και το ονόμασε Νικηφόρο, προς τιμήν του Αγίου».
Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός θεωρείται ο προστάτης των ασθενών που πάσχουν από λοιμώδη νοσήματα, από δερματικές παθήσεις, από καρκίνο και από παρενέργειες τής κακοήθειας. Μας προστατεύει, από χρόνιους πόνους και γενικά από σοβαρά προβλήματα, υγείας, από επιδημίες. Η Εκκλησία, εορτάζει την μνήμη του στις 4 Ιανουαρίου, εκάστου έτους. Η αγιοκατάταξή του, έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2012. Έτσι, ανήκει στην «χορεία» των σύγχρονων Αγίων.
Δεκάδες τα θαύματα του Οσίου Νικηφόρου, που λειτουργούσε στο ΥΠΕΡ ΦΥΣΙΝ. Οι θεόπνευστες επεμβάσεις – παρεμβάσεις του, σώζουν ανθρώπινες ζωές καθημερινά. Ευεργετεί ασθενείς, πονεμένους, δίνει το φιλί της ζωής σε κλινικά νεκρούς, σε ανθρώπους απελπισμένους.
Εκείνος που πόνεσε αφάνταστα, που έζησε το μεγαλύτερο μέρος τής ζωής του στα λεπροκομεία, έγινε Άγιος της Εκκλησίας, λόγω της Αγίας Υπομονής. Παραμορφωμένος από την ασθένεια της λέπρας, που τότε δεν είχε, θεραπεία.
Ο γέροντας π. Ευμένιος Σαριδάκης είχε δει άθελά του τον Όσιο Νικηφόρο, κατά την διάρκεια τής προσευχής του να αιωρείται ένα μέτρο πάνω από το έδαφος, παρ’ ότι ήταν παράλυτος και τυφλός. Μάλιστα τον έλουζε το Θαβώρειο Άκτιστο Φως, την ώρα της προσευχής. Θαύμασε ο π. Ευμένιος Σαριδάκης και έκλαψε από χαρά, γιατί βεβαιώθηκε για την αγιότητα τού π. Νικηφόρου του Λεπρού.
Ο Όσιος Νικηφόρος όμως, του έδωσε εντολή να μην αποκαλύψει σε κανέναν όσο ζούσε αυτά που είδε ο π. Ευμένιος, άθελά του! Στους Αγίους Αναργύρους στο Λοιμωδών, στην Αγία Βαρβάρα, λειτουργούσε ο π. Ευμένιος Σαριδάκης. Εκεί βρισκόταν για χρόνια μέχρι την οσιακή του κοίμηση ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός. Κοντά στην Εκκλησία βρίσκεται το κελάκι τού π. Ευμενίου Σαριδάκη, τόπος ευλογημένος.
Εκεί όλη η ατμόσφαιρα θυμίζει… Χριστό!
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
