Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Τι ήταν η Οσία Μαρία η Αιγυπτία; Μία αμαρτωλή γυναίκα, με βίο ανάρμοστο, προβληματικό, μία πόρνη, γυναίκα που ζούσε στο σκοτάδι. Ήταν μία κόρη που έφυγε νωρίς από την οικογένειά της, για να καταφύγει στην Αλεξάνδρεια, όπου για 17 1/2 χρόνια, ζούσε αμαρτωλά, ανήθικα, χρησιμοποιώντας το κάλλος τού σώματός της και παρέσυρε ψυχές στην αμαρτία.
Ο Θεός περίμενε την μετάνοιά της. Περίμενε, με υπομονή να αλλάξει ζωή, να μετανοιώσει. Μπαίνει η Μαρία στο πλοίο, περισσότερο από περιέργεια για να φτάσει στα Ιεροσόλυμα για να «προσκυνήσει» τον Πανάγιο Τάφο, τον Τίμιο Σταυρό. Ακολουθεί, το πλήθος των προσκυνητών, φτάνει στον ιερό ναό, αλλά κάποια αόρατη δύναμη την εμποδίζει να μπει, παρ’ ότι προσπάθησε πολλές φορές.
Συντρίβεται μέσα της, κάθεται σ’ ένα πεζούλι, έξω από τον ιερό ναό και λέει με πόνο ψυχής: «Παναγιά μου, βοήθησέ με, επιθυμώ να μετανοήσω και να αλλάξω ζωή…». Και τότε ακούει την φωνή τής Παναγίας να την καλεί ΝΑ ΜΠΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙ.
Πράγματι, μπαίνει, γονατίζει μπροστά στην εικόνα τής Παναγίας, κλαίει, «ποτάμι» τα δάκρυα μετανοίας. Ακολουθεί το ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, που την κάνει άμεσα να ανταποκριθεί και να καταφύγει στην έρημο τού Ιορδάνη, όπου ασκητεύει με υπέρ φύσιν άσκηση για 47 ολόκληρα χρόνια!
Μόνη και έρημη, μέσα σε μία πρόχειρη σπηλιά, μέσα στην έρημο με άγρια ζώα και ερπετά, με ελάχιστη τροφή και σε δύσκολες συνθήκες, απάνθρωπες. Αδιάλειπτη προσευχή, υπερφυσική άσκηση, ατέλειωτα δάκρυα μετανοίας, συντριβής. Η μετάνοιά της ήταν συγκλονιστική και διέλυσε τα πάθη της, παρά τον πόλεμο των δαιμόνων. Νίκησε τον διάβολο, τσάκισε τους φθονερούς δαίμονες και αγίασε!!!
Έγινε πρότυπο μετανοίας… ο ορισμός της μετανοίας. Σήμερα, όταν μιλάμε για μετάνοια, ο νους μας πηγαίνει στην Οσία Μαρία την Αιγυπτία, που στην έρημο τού Ιορδάνου έλιωσε την σάρκα για να κερδίσει την Ουράνια Βασιλεία.
Μας δίδαξε με την ζωή της, κανείς να μην απελπίζεται, αλλά να προσέρχεται με μετάνοια στον πνευματικό για να εξομολογηθεί. Καθαρίζει την ψυχή του και δέχεται την ευσπλαχνία Του. «ΕΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΑΠΕΙΡΩΣ ΕΥΣΠΛΑΧΝΟΣ, ΟΥΔΕΙΣ Ο ΣΩΖΟΜΕΝΟΣ…», Όσιος γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης.
Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία γιορτάζει σταθερά την 1η Απριλίου, εκάστου έτους. Επιπλέον η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη της, την Ε’ Κυριακή των Νηστειών. Προσκυνητάρι της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας βρίσκεται στην μέση του φαραγγιού του Εθνικού Δρυμού Σαμαριάς. ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ «ΕΡΕΙΠΙΟ» ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΚΤΟΡΟ – ΠΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ.
Μία αμαρτωλή γυναίκα που έγινε μεγάλη Αγία, μέσω τής μετανοίας. Για 47 χρόνια στην έρημο, συναντά προς το τέλος της τον Όσιο γέροντα Ζωσιμά, ο οποίος έκπληκτος την ρώτησε: «Τι είσαι, άνθρωπος ή δαίμονας»; Εκείνη τού απαντά: «Είμαι η Μαρία η αμαρτωλή». Καταφεύγει τότε στον Όσιο γέροντα Ζωσιμά, όπου εξομολογείται όλες τις αμαρτίες της από παιδιόθεν. Τον παρακαλεί λέγοντάς του: «Εάν είμαι άξια, γέροντα Ζωσιμά, φέρε μου, τα Άχραντα Μυστήρια να με κοινωνήσεις…».
Και πράγματι έναν χρόνο μετά, την Μ. Πέμπτη, φτάνει στην έρημο με τα Άχραντα Μυστηρία ο γέροντας Ζωσιμάς για να κοινωνήσει αυτήν την «σκιά της γυναικός». Η Μαρία δεν ήταν γυναίκα, ήταν «πετσί και κόκκαλο» η οποία κοινώνησε μετά δακρύων! Όταν έφυγε από την έρημο ο γέροντας Ζωσιμάς, λίγες μέρες μετά, κοιμάται οσιακά.
Τελικά, όσο περισσότερο προσεύχεται κανείς, τόσο περισσότερη πνευματική σιγουριά νιώθει. Είναι ασφάλεια η προσευχή. Να βρισκόμαστε «εν διαρκή ακροάσει» με τον Θεό. Τότε θα είμαστε ασφαλείς και προστατευμένοι. Να νιώσουμε την προσευχή ως ανάγκη. Όπως το σώμα για να ζήσει χρειάζεται τροφή, έτσι και η ψυχή για να ζήσει πρέπει να τραφεί. Αν δεν τραφεί, αποδυναμώνεται κι έρχεται ο πνευματικός θάνατος. Χρειάζεται πνευματική αρχοντιά, το φιλότιμο, η ανιδιοτέλεια!
Το θαύμα είναι μυστήριο, μόνο το ζεις, το βιώνεις και δεν εξηγείται με την λογική, δεν μπορείς να το εξηγήσεις, να το ερμηνεύσεις. Ένας καρδιακός στεναγμός μοιάζει με προσευχή και ανεβαίνει κατ’ ευθείαν στον θρόνο τού Θεού. Η Ευχή έχει μεγάλη δύναμη, είναι φοβερό όπλο κατά του διαβόλου!
Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία είναι πρότυπο μετανοίας, είναι έμπνευση, είναι πορεία λυτρωτική. «ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΚΥΡΙΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΣΟΥ ΕΞ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΞ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΕΞ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΞ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΣΟΥ», λέει η Αγία Γραφή.
Για να εισακουστεί η προσευχή μας πρέπει να βγαίνει από «καρδίαν συντετριμμένην και ταπεινωμένην».
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
