Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Οδηγούμαστε σε ένα Πάσχα Παθών, δοκιμασιών. Ο πλανήτης φλέγεται σε πολλά σημεία, κυρίως, σε Μέση Ανατολή, στο Ιράν, στην Ουκρανία. Έρχεται η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, στην πατρίδα μας και στην Κύπρο. Έρχονται δύσκολες ημέρες, ακρίβεια μεγάλη, στα πάντα, όπως στα καύσιμα, στα τρόφιμα, στην ένδυση, στο ηλεκτρικό ρεύμα… και δεν έχει τέλος! Μπαίνουμε σε οριακές καταστάσεις, ακόμα πιο κρίσιμες, που πολλά είναι στον αέρα!
Στο γεωπολιτικό πεδίο, τα πάντα αλλάζουν, το ΝΑΤΟ… δείχνει να κλυδωνίζεται, η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακμάζει… Υπάρχει σωτηρία; Υπάρχει, εάν στραφούμε συνειδητά στον Θεό και ζητήσουμε το έλεός Του. Πλησιάζουμε την Κυριακή των Βαΐων, στο τέλος τής Μεγάλης Σαρακοστής και στην αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας.
Έχουμε μετάνοια, έχουμε ταπείνωση; Η Παναγία μάς δίδαξε την άκρα ταπείνωση, καιρός να το αντιληφθούμε. Η Άκρα Ταπείνωση τής Παναγίας, συγκλονίζει. Η Παρθένος δεν μιλούσε, έφερε στον κόσμο το Δεύτερο Πρόσωπο τής Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό. Δεν είχε Λόγο… ΑΓΙΑ ΣΙΩΠΗ, είχε. Όλη Της η ζωή ήταν μία ΚΕΝΩΣΙΣ, δίπλα στον Χριστό, χωρίς να φαίνεται, χωρίς να ακούγεται, δίπλα στον Σταυρό τού Κυρίου. Η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ τι συμβολίζει;
Συμβολίζει την μέγιστη θεϊκή ταπείνωση για την λύτρωση τού ανθρώπου. Στην Ιερή Εικόνα τής Άκρας Ταπείνωσης, ο Χριστός παρίσταται νεκρός, συνήθως μέχρι την μέση, με σταυρωμένα τα χέρια, ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι Του, που είναι γερμένο προς την Παναγία, Μητέρα Του. Μία συγκλονιστική εικόνα που συγκινεί κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό που έχει ευαισθησίες.
Η Ρομφαία τού ΠΟΝΟΥ τρύπησε τα σπλάχνα τής Παναγίας μας, τρύπησε την ψυχή Της, όταν είδε τον Ιησού Χριστό, πάνω στον ΣΤΑΥΡΟ, να υποφέρει και να πεθαίνει!!! Πόνεσε, αλλά δεν γόγγυξε, δεν απελπίστηκε, μετέβαλε τον πόνο Της σε αγιασμό και τον σταυρό Της σε ΔΟΞΑ.
Η Παναγία, δεν γλύτωσε από το καμίνι τού πόνου, από την ρομφαία, αλλά ΔΕΝ αντιστάθηκε στην οδύνη Της. Έκανε αυτό που «ήθελε» η καρδιά Της, να παραδοθεί στον Θεό, με απόλυτη εμπιστοσύνη στο θέλημά Του. Παραδίνομαι στον Θεό, σημαίνει, τινάζω την λογική μου στο αέρα, από επιλογή. Επιλέγω και το κάνω…
Η Παναγία, όχι μόνο βίωσε την άκρα ταπείνωση, αλλά είχε άκρα ταπείνωση, γνώρισε τής ρομφαίας τα βαθύτατα τραύματα και νιώθει τον πόνο μας και μας στηρίζει, αλλά και μας συνδράμει.
Ανεβαίνει μαζί μας στον δικό μας Γολγοθά, μας κρατά το χέρι τρυφερά, μας παρηγορεί και γνωρίζει ότι μετά από κάθε μαρτύριο, ακολουθεί η Ανάσταση! Είναι καιρός να αντιληφθούμε την αξία τού πόνου στην ζωή μας. Να τον εκμεταλλευτούμε πνευματικά, να «χαρούμε»… γιατί ο πόνος μάς ταπεινώνει, μάς κάνει δεκτικούς τής Χάριτός Του.
Ο πόνος είναι χρυσωρυχείο, μπορεί, όχι μόνο να μας αλλάξει, αλλά να μας μεταμορφώσει, να μας κάνει φωτεινούς, φιλάνθρωπους. Ο Ελεήμων, ο Πανάγαθος Θεός, που είναι η Παναγάπη, δεν μας άφησε μόνους και απαράκλητους. Μας χάρισε, μας πρόσφερε την Παναγία Μητέρα Του, που είναι η αιτία πάσης χαράς.
Το κρίσιμο σημείο είναι, πώς εμείς ενεργούμε; Δεχόμαστε τον πόνο με τρόπο… πνευματικό; Ζητάμε από την Παναγία να μας στηρίξει, να μας ενισχύσει; Η Άκρα Ταπείνωση τής Θεοτόκου κάτω από τον Σταυρό τού Κυρίου, να γίνει η έμπνευσή μας, να βαθαίνει την πίστη μας και να φέρνει κοντά μας την Αγία Υπομονή!
Η ζωή τού Χριστιανού πρέπει να είναι μία ΔΙΑΡΚΗΣ ΜΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Αυτό είναι το νόημα τής προτροπής τού Χριστού να αρνηθούμε τον εαυτό μας, να σηκώσουμε τον σταυρό μας και να Τον ακολουθήσουμε.
Έρχεται, λοιπόν η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών. Τα πάθη τού Κυρίου και ο Σταυρός είναι η φανέρωση τής Μεγάλης Αγάπης τού Θεού για τον Άνθρωπο. Στο γεγονός τής Σταυρώσεως τού Χριστού συνυπάρχει η άκρα ταπείνωση και η άκρα αγάπη τού Κυρίου. Ο Σταυρός έγινε ο θρόνος τής Θείας Αγάπης, είναι ο θρόνος τού Βασιλέως της Δόξης.
Όταν πλησίασε ο καιρός του Πάθους ο Χριστός είπε: «ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΟΞΑΣΤΗ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ». Όπως λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, ο σταυρός πριν τον Χριστό σήμαινε καταδίκη και τιμωρία, τώρα όμως έγινε αφορμή δόξας και τιμής.
Η Παναγάπη τού Χριστού μετέτρεψε το σύμβολο τού ατιμωτικού θανάτου σε σύμβολο ενδόξου ζωής. Πόση συγκλονιστική είναι η ανιδιοτελής αγάπη τού Κυρίου μας για να θυσιαστεί για την δική μας σωτηρία. Ο ίδιος ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, προσφέρεται εκούσια για την ζωή και την σωτηρία του κόσμου. Ναι, καλά διαβάσατε… ΕΚΟΥΣΙΑ, από επιλογή, ο Κύριος προσφέρεται.
Μία ημέρα μετά την εορτή τής αναστάσεως τού Λαζάρου εορτάζουμε την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Την Κυριακή των Βαΐων. Με τα Βάγια στις Εκκλησίες δείχνουμε ότι συμμετέχουμε στην υποδοχή του Κυρίου, ώστε να μπει και να μείνει μέσα στις καρδιές και στις ψυχές μας.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
