Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Έχουμε μπει στην Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών τού Κυρίου μας. Τα Πάθη τού Κυρίου και ο Σταυρός είναι η φανέρωση τής μεγάλης αγάπης τού Θεού για τον άνθρωπο.
«Κάθε πράξη και θαυματουργία τού Χριστού είναι πολύ μεγάλη, αγία και θαυμαστή, αλλά το θαυμαστότερο ΟΛΩΝ είναι ο Τίμιος Σταυρός Του. Διότι με την Σταύρωση τού Κυρίου καταργήθηκε ο θάνατος, συγχωρήθηκε η προπατορική αμαρτία… δωρήθηκε η Ανάσταση… ανοίχθησαν οι πύλες τού Παραδείσου… γίναμε παιδιά και κληρονόμοι τού Θεού», γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Ο Χριστός, ο καλός Ποιμένας, θυσιάζει την ίδια την ζωή Του για τα πρόβατα, οικειοθελώς την θυσιάζει. Αυτή την εκούσια προσφορά τού Χριστού υμνεί η Εκκλησία ψάλλοντας: «ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟΝ ΠΑΘΟΣ». Με την Σταύρωσή Του, λοιπόν, ο Κύριος καταργεί τον θάνατο, γίνεται ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.
Τι συνυπάρχει στο γεγονός τής Σταυρώσεως τού Χριστού; Συνυπάρχει η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΚΡΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ. Ο Σταυρός έγινε ο Θρόνος τής Θείας Αγάπης, είναι ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ. Κατά την διάρκεια τής Μεγάλης Εβδομάδας συμβαίνουν γεγονότα συγκλονιστικά, που εάν είμαστε δεκτικοί μπορούν να μας μεταμορφώσουν, να μας αναγεννήσουν!
Ακούμε με συγκίνηση, με δάκρυα, με πόνο ψυχής στα τροπάρια και στα Συναξάρια τα Πάθη που υπέστη ο Χριστός για την σωτηρία μας. Ο Κύριος υπέμεινε τον θάνατο, την ταφή και την κάθοδο στον Άδη. Γίνεται πρόξενος τής αιωνίου ζωής και είσοδος στην Βασιλεία των Ουρανών.
Ο Χριστός, η Ανάσταση και η Ζωή ενταφιάζεται: «Η ζωή εν τάφω κατετέθης Χριστέ και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο, συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην…», ψάλλουμε στα Εγκώμια τής Μεγάλης Παρασκευής. Ο Άδης συντρίβεται, δέχεται μέσα του τον Χορηγό της Ζωής και η δύναμή του παραλύει!! Οι πύλες τού Άδη συντρίβονται και οι νεκροί ελευθερώνονται!!!
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, λέγει ότι ο Χριστός κατεβαίνει στον Άδη, διότι έπρεπε να κηρυχθή το Ευαγγέλιο και σε όσους βρίσκονται εκεί. Ας αποφασίσουμε κι εμείς να συσταυρωθούμε με τον Χριστό για την δική μας λύτρωση και σωτηρία. Συσταύρωση με τον Χριστό, σημαίνει, αποχή από κάθε αμαρτία, από επιλογή.
Να γίνουμε αιώνια υμνητές τής αγάπης Του. Εάν παραμείνουμε απαθείς, αδιάφοροι, απόμακροι από τον Χριστό, τότε θα χάσουμε την ευκαιρία να σωθούμε και αυτό είναι τραγωδία!
«Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝΤΟΣ ΥΜΩΝ ΕΣΤΙ», μάς αποκάλυψε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Ας κάνουμε την αυτοκριτική μας, ας μπούμε στην διαδικασία των δακρύων της μετανοίας, που είναι το κλειδί της σωτηρίας μας. Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ τής ζωής μας, ο σκοπός της ζωής μας, η έμπνευση, η αναστάσιμη χαρά μας.
Γεμίζουμε τα σπλάχνα και τις καρδιές μας με το Φως τής Αλήθειας Του και γευόμαστε άρρητα ρήματα, ζωής αιωνίου. Προσευχή καρδιακή, αγία υπομονή, πνεύμα ταπεινό, στόμα κλειστό, φιλότιμο, ελεημοσύνη, μετάνοια, ειρήνη ψυχής… και τότε έρχεται σταδιακά ο Θείος Φωτισμός, που μας αλλοιώνει και μας γλυκαίνει.
Δεν είμαστε μόνοι σ’ αυτή την ζωή, που ενίοτε είναι σταυρική, ανηφορική, είναι αβίωτη χωρίς Χριστό, προβληματική. Κοντά Του, όλα αλλάζουν, όλα εξαγιάζονται, όλα ενώνουν. Όταν έχουμε στις καρδιές μας Χριστό, όλα γίνονται παρήγορα και ειρηνικά. Ο Χριστός μάς σκεπάζει με την χάρη Του και μας φωτίζει γλυκά.
Η καλή μας προαίρεση είναι το μυστικό για μία νέα αρχή στην ζωή μας. Να βιώσουμε τα Πάθη και την Ανάσταση τού Κυρίου μας «αυθεντικά».
Θέλει ηρωϊσμό, θυσιαστικό πνεύμα, μαχητικότητα, αυταπάρνηση. «Αξίζει να πεθάνουμε ηρωϊκά, παρά να νικηθούμε από τα πάθη», έλεγαν οι ασκητές τού Αγίου Όρους. Όταν φωλιάσει στις καρδιές, ο Χριστός τής Αγάπης, του Ελέους, της Δικαιοσύνης. Οι καρδιές των Αγίων είχαν μετατραπεί σε καμίνι, σε «βάτο καιόμενη», σε πύρινη φλόγα. Οι δικές μας;
Δεν μπορείς να αγιάσεις με το να είσαι ξαπλωμένος όλη μέρα στον αναπαυτικό καναπέ, βλέποντας τηλεόραση, εκπομπές «αμαρτωλές», με βία, δολοπλοκίες, παρά φύσιν σχέσεις. «Δώσε αίμα για να λάβεις πνεύμα», δηλαδή, χωρίς κόπο, χωρίς θυσίες και αγώνες, τίποτα ΔΕΝ γίνεται από μόνο του.
Πάσχα έρχεται… Ανάσταση έρχεται!!! Σήμερα τελώνες, αμαρτωλοί, υβριστές, άθεοι, ολιγόπιστοι και αύριο Ευαγγελιστές, Απόστολοι!!! Όλοι κοντά Του, δίπλα Του, στο πλευρό Του, ταπεινά, δίχως έπαρση και αλαζονεία. Αυτή η Μεγάλη Αγία Εβδομάδα των Παθών τού Κυρίου, να μας οδηγήσει και στην προσωπική μας Ανάσταση εν Κυρίω.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
