Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, ο άνθρωπος τού Θεού, ήταν «απέναντι» στον Οικουμενισμό, στους «διαλόγους», στα «συνέδρια», στις προσπάθειες για «ΕΝΩΣΗ» με τους ετερόδοξους, τους οποίους θεωρούσε κακόδοξους. Υπάρχει ΕΠΙΣΤΟΛΗ του 1978, στην οποία ο Όσιος, μεταξύ άλλων, είχε γράψει:
«Το Ευρωπαϊκό πνεύμα νομίζει ότι και τα θέματα τα πνευματικά μπορούν και αυτά να μπουν στην Κοινή Αγορά. ΟΛΑ ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΘΟΥΝ… Οι μεν, Ορθόδοξοι, που έχουν ελαφρότητα και θέλουν να κάνουν προβολή, «Ιεραποστολή» συγκαλούν δήθεν Συνέδρια, για να γίνει ντόρος, να γράφουν οι εφημερίδες και νομίζουν ότι έτσι προβάλλουν την Ορθοδοξία με το να γίνουν ΤΑΡΑΜΟΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ…
Οι δε ετερόδοξοι, έρχονται στα συνέδρια, κάνουν τον δάσκαλο, παίρνουν ό,τι καλό υλικό πνευματικό βρίσκουν στους Ορθοδόξους, το περνάνε από το δικό τους εργαστήρι, βάζουν το δικό τους χρώμα και φίρμα και το παρουσιάζουν σαν πρωτότυπο… και ο παράξενος σημερινός κόσμος, από κάτι τέτοια παράξενα, συγκινείται και καταστρέφεται πνευματικά».
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, ήταν ζηλωτής των πνευματικών παραδόσεων, στις οποίες πίστευε και ακολουθούσε πιστά και με συνέπεια. Θεωρούσε και το έλεγε, ότι: «ΘΑ ΦΥΓΕΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΑΒΑΣΗ…».
Δεν έκανε υποχωρήσεις και παραχωρήσεις σε θέματα πίστεως. Είχε θυσιαστικό πνεύμα, ταπείνωση, θείο ζήλο. Έλεγε ο Όσιος: «ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑΝΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ». Και ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: «Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ φυλάσσεται μέσα στην Ορθόδοξο Εκκλησία τού Χριστού, δια της αγιότητος και της πίστεως των Αγίων Πατέρων και Ομολογητών, Αγίων Μαρτύρων, Ασκητών, Ερημιτών, Αγίων, Δικαίων…».
Είναι κοινό μυστικό, ότι δεν υπάρχει ούτε ένας Άγιος τής Εκκλησίας μας που να μην καταδικάζει τον παπισμό! Δεν υπάρχει ούτε ένας Πατέρας και σύγχρονος Αγιασμένος Γέροντας, από τους παλαιότερους μέχρι και τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, όπως ήδη, κατέθεσα στην αγάπη σας… που να μην καταδικάζει τις παπικές πλάνες.
«Μόνον οδηγούμενοι και χειραγωγούμενοι υπό των Αγίων Πατέρων, βαδίζουμε με ασφάλεια την οδό τής Οικουμενικής Αλήθειας τού Χριστού», Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Οι Άγιοι είναι οι οδοδείκτες, τα φανάρια, οι φωτεινοί φάροι. Είναι σημεία αναφοράς, ορθοδοξότατοι αγωνιστές, Δοχεία Χάριτος, Σκεύη Εκλογής.
Η Ορθοδοξία διδάσκει πάντοτε, ό,τι αποκάλυψε ο Θεάνθρωπος Κύριος δια τού Ευαγγελίου Του. Παραμένει προσηλωμένη στο ΘΕΙΟ ΚΕΛΕΥΣΜΑ, τού Αποστόλου Παύλου, του Αποστόλου των Εθνών: «Και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζηται υμίν παρ’ ο ευηγγελισάμεθα υμίν, ανάθεμα έστω» (Γαλ. 1, 8).
Σε επιστολή που εστάλει στον Αρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο στην Αθήνα (23 Ιανουαριου 1969), είχε καταθέσει μεταξύ άλλων, ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «…από όσους ΦΙΛΕΝΩΤΙΚΟΥΣ έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ΨΙΧΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, ούτε ΦΛΟΙΟ. Ξέρουν, όμως, να ομιλούν για αγάπη και ενότητα ενώ οι ίδιοι ΔΕΝ είναι ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν Τον έχουν αγαπήσει…
Η μέλλουσα ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με συνεταιρισμόν αμαρτωλών, αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν, των εντολών τού Κυρίου. Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑΝ ΕΛΛΕΙΨΙΝ. Η ΜΟΝΗ ΕΛΛΕΙΨΙΣ που παρουσιάζεται, είναι η ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΣΟΒΑΡΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ και ΠΟΙΜΕΝΩΝ με πατερικές αρχές. ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΟΙ ΟΙ ΕΚΛΕΚΤΟΙ…».
Ο Όσιος Παΐσιος, είχε εσωτερική εργασία: Μνήμη θανάτου, αυτομεμψία, δοξολογία τού Θεού. Βίωνε το «γλυκύ βύθισμα στην ευχή», που δεν σταματούσε, ούτε στον ύπνο του, ήταν αυτενέργητη και αδιάλειπτη.
Έλεγε συχνά στους προσκυνητές να κάνουν… «υπομονή, υπομονή, υπομονή» και να προσεύχονται καρδιακά. Φιλότιμος αγώνας με στόχο την κάθαρση τής καρδιάς, με καλοσύνη, με αγία υπομονή, άσκηση, διάκριση… υποταγή στο θέλημά Του. Εμπιστοσύνη στο θέλημά Του, και τότε όλα θα πάνε καλύτερα στην ζωή μας, στην πνευματική μας διαδρομή και πορεία.
«ΖΗΤΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΝ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». Έλεγε ο Όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης: «Ο πνευματικός άνθρωπος, δίνει την αγάπη του πρώτα στον Θεό, έπειτα στους ανθρώπους, και την υπερχείλιση της αγάπης την δίνει στα ζώα και σε όλη την κτίση». «ΑΙΝΟΥΜΕΝ, ΕΥΛΟΓΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ».
Πολλοί ασχολούμαστε με «ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ» και χάνουμε την ευκαιρία τού προσωπικού μας αγιασμού, της κάθαρσής μας, όπως έλεγε ο γέροντας Παΐσιος.
Καιρός, λοιπόν, να ασχοληθούμε με την σωτηρία τής ψυχής μας και να αφήσουμε στην άκρη τα «ασήμαντα», τα «χαμένα»… πράγματα!!!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
