Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Μία ιστορική, αλλά συγχρόνως, και μία θρυλική μορφή είναι η ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ (1372-1450). Κόρη τού Σέρβου βασιλιά (δεσπότη) Κονσταντίν Ντράγκας Ντεγιάνοβιτς (Κωνσταντίνος Δραγάσης). Σύζυγος τού Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου και μητέρα των δύο τελευταίων Βυζαντινών αυτοκρατόρων, τού Ιωάννη Η’ και του Κωνσταντίνου ΙΑ’.
Μία σπουδαία Βυζαντινή Αυτοκράτειρα, που η ζωή της ήταν μέσα στην δόξα και μέσα στο ΜΑΡΤΥΡΙΟ! Μία αγία μορφή που είχε πολλά και μεγάλα χαρίσματα. Μεγάλωσε ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν φρόνημα Χριστιανικό. Έτσι, η ίδια γαλουχήθηκε στα νάματα τής Πίστης έχοντας την ευλογία τού Ζώντος Θεού!
Μία Αυτοκράτειρα που έγινε μοναχή και μετά… Αγία. Η αγία ζωή της μοιάζει με παραμύθι, με κάτι το άπιαστο, το μοναδικό, αλλά συγχρόνως ταπεινό. Είχε γνώση τής άνευ ορίων αγάπης Του και «γνώριζε» ότι δεν μπορεί να την καλέσει σε κάτι άλλο ο Χριστός, παρά μόνο στην αγάπη και στην… ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ.
Έτσι, αγαπούσε, δίχως όρια, δίχως περιορισμούς, δίχως έπαρση, αλλά με συντριβή, ταπεινά. ΑΔΙΚΗΘΗΚΕ, ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ αλλά συνέχιζε να αυτοπροσφέρεται, να θυσιάζεται, να διακονεί τον πλησίον. Ο Χριστός πέθανε όχι μόνο «ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ» αλλά και «ΑΝΤΙ ΗΜΩΝ».
Η αυτοκράτειρα Ελένη Δραγάση – Παλαιολόγου κοιμήθηκε οσιακά στις 23 Μαρτίου 1450. Η «ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ», η προστάτιδα των φτωχών, των πονεμένων, των περιφρονημένων. Πολύτεκνη, μεγάλωσε τα παιδιά της με Χριστιανικό πνεύμα, με υπακοή, με πνεύμα θυσιαστικό. Μετά τον θάνατο τού συζύγου της γίνεται μοναχή (1425) στην ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΑΣ ΜΑΡΘΑΣ, με το όνομα ΥΠΟΜΟΝΗ.
Κοιμήθηκε οσιακά, τρία χρόνια πριν την Άλωση τής Πόλης. Το ιερό της λείψανο, που συχνά-πυκνά θαυματουργεί, βρίσκεται στο Λουτράκι στην Ιερά Μονή τού Αγίου Παταπίου. Τόπος μεγάλων θαυμάτων και σημείων. Δεκάδες οι θαυμαστές της επεμβάσεις, οι θαυμαστές ιάσεις καρκίνων τού δέρματος, λευχαιμίες, καρκινικών όγκων.
Πριν λίγα χρόνια, ταξιτζής, που έπασχε από καρκίνο τού δέρματος και η ζωή του βρισκόταν σε σοβαρό κίνδυνο «κατέθεσε» δημόσια, ότι θεραπεύτηκε θαυματουργικά από την ίδια την Αγία Υπομονή, την οποία ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΜΕ ΤΟ ΤΑΞΙ ΤΟΥ!!!
Η Αγία Υπομονή, έβλεπε τον Ιησού Χριστό στα πρόσωπα των φτωχών, των εχθρών, των αδυνάμων. Γεμάτη από ειρήνη, πραότητα, έγινε μοναχή – ασκήτρια και προσευχόταν αδιάλειπτα. Διακονία, προσευχή, κλειστό στόμα, ανιδιοτελής προσφορά.
Άναβε τα καντήλια στην Ιερά Μονή της Κυράς Μάρθας, λιβάνιζε τα εικονίσματα, προστάτευε το ράσο, υποστήριξε τα Μοναστήρια. Μία αυτοκράτειρα, σύμβολο Χριστιανικό, που διάβαζε την Αγία Γραφή και το Ψαλτήρι αδιάλειπτα. Πύρινη, καρδιακή προσευχή υπέρ ζώντων και κεκοιμημένων.
Η ελεημοσύνη για την Αγία Υπομονή, ήταν τρόπος ζωής, ενώ έλεγε ότι η ελεημοσύνη έχει την δύναμη, όχι μόνο να χορτάσει τις ψυχές, αλλά και από την κόλαση να τις βγάλει. Δίδαξε με την ζωή της την αξία της ΥΠΟΜΟΝΗΣ, της θυσίας, να δοξολογούμε τον Θεό και στα δύσκολα και στα εύκολα. Και στις χαρές και στις λύπες.
Έλεγε: «Φιλάνθρωπος ο Δεσπότης. Δώσε μικρά και πάρε μεγάλα. Ποίησον έλεος στον αδελφό και αμέτρητον έλεος μετά ΣΟΥ ΘΑ ΠΟΙΗΣΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ». Την πολεμούσαν την Αυτοκράτειρα, οι εχθροί της, οι εχθροί του Βυζαντίου. Την αδικούσαν, την συκοφαντούσαν, και όμως εκείνη προσευχόταν μετά δακρύων να μετανοήσουν. Προσευχόταν για την θεραπεία και την σωτηρία τους. Μοίραζε η μοναχή και Αγία Υπομονή γύρω της την αναστάσιμη χαρά.
Αυτή την χαρά που είναι παντοτινή, αδιάσειστη, η αληθινή που εξασφαλίζει την σωτηρία μας! Δεν είναι στενόκαρδη, «ψεύτικη», κρύβει μέσα της ειρήνη, πραότητα, γλυκασμό, ασφάλεια. «Τελικά, πέρασαν χρόνια για να καταλάβω ότι από την άδικη μοιρασιά, την υπέρ του άλλου, ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΗ, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ Η ΧΑΡΑ», δηλώνει με σοφία, η συγγραφέας Μαρία Μουρζά.
Πόσο δίκιο έχει η ευσεβέστατη αυτή γυναίκα, πνευματικό τέκνο, τού Οσίου Ευμενίου Σαριδάκη. Η Ελένη Δραγάση – Παλαιολόγου, έβλεπε το ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ και γευόταν ουράνιες απολαύσεις και εμπειρίες.
Ο τάφος της στο Λουτράκι, στην Ιερά Μονή Οσίου Παταπίου, συχνά μυροβλύζει και θαυματουργεί. Δεκάδες οι προσκυνητές που γονατίζουν μπροστά της με πόθο Θεού. Δεκάδες οι ευεργετημένοι, οι σωσμένοι!!!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
