Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Μάϊος είναι ο μήνας τής Κωνσταντινουπόλεως, ο μήνας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης των Ισαποστόλων. Στις 11 Μαΐου, η Εκκλησία ενθυμείται τα εγκαίνια τής Κωνσταντινουπόλεως. Στις 21 Μαΐου, εορτάζει την ιερά μνήμη τού Μεγάλου Κωνσταντίνου, ιδρυτού τής Κωνσταντινουπόλεως και της μητρός αυτού, Αγίας Ελένης. Τέλος, στις 29 Μαΐου είναι η ημέρα κατά την οποία ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος έπιπτε ηρωϊκά αμυνόμενος υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Επί αυτοκράτορος Μεγάλου Κωνσταντίνου έγιναν σημαντικά, συγκλονιστικά γεγονότα, τα οποία άλλαξαν την πορεία όλης τής Αυτοκρατορίας. Γεγονότα που σφράγισαν την ιστορία τού κόσμου, γενικότερα. Πρόκειται για:
1. Την απόφαση τού Διατάγματος των Μεδιολάνων, το έτος 313, που κηρύσσει την ανεξιθρησκία και παύει τους διωγμούς κατά των Χριστιανών. Οι Χριστιανοί είναι πια ελεύθεροι. Έχουμε την άμεση επιστροφή των απαλλοτριωθέντων, δημευθέντων ή δωρηθέντων λατρευτικών κέντρων των Χριστιανών.
2. Την μεταφορά τής πρωτεύουσας, της αυτοκρατορίας, από την παλαιά, στην Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη την οποία ΙΔΡΥΣΕ ο Μέγας Κωνσταντίνος στις 11 Μαΐου του 330 μ.Χ. Η μεταφορά αυτή ήταν έργο γιγάντιο, δύσκολο που έγινε με σχέδιο, οργανωμένο άριστα.
3. Το 325 μ.Χ. έχουμε την Α’ Οικουμενική Σύνοδο, στην Νίκαια και την καταδίκη τού Αρειανισμού. Η αιρετική διδασκαλία τού Αρείου, ήρθε να ταράξει την ενότητα τής Εκκλησίας. Ο λεγόμενος αρειανισμός, που κατέλυε το δόγμα τής Τριαδικότητας τού Θεού. Στη Νίκαια της Βιθυνίας, συμμετείχαν 318 Θεοφόροι Πατέρες (υπενθυμίζω στην αγάπη σας, ότι η Α’ Οικουμενική Σύνοδος συνέταξε τα πρώτα επτά άρθρα τού Συμβόλου τής Πίστεως).
4. Η ΕΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ στους Αγίους Τόπους, από την Αγία Ελένη. Στα τέλη τού καλοκαιριού, τού έτους 326 μ.Χ. η Βασιλομήτωρ Αυγούστα Ελένη, ήταν περίπου 80 ετών. Οργανώνει, δια θαλάσσης προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, με στόχο να βρει τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου μας. Γράφει ο Κύπριος χρονογράφος, Λεόντιος Μαχαιράς, μεταξύ άλλων:
«ΜΕ ΜΕΓΑΝ ΚΟΠΟΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗ ΕΞΟΔΟΝ (με πολλά έξοδα) ΚΑΙ ΦΟΒΕΡΙΣΜΑΤΑ, ΗΥΡΕΝ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΔΥΟ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΤΩΝ ΛΗΣΤΩΝ». Βρήκε τον τάφο του Ιησού Χριστού, τα σύνεργα τού Πάθους του Κυρίου και τους «ΗΛΟΥΣ» (τα καρφιά). Με έξοδα της ίδιας της Αγίας Ελένης, έγιναν ανασκαφές, όπου σε βάθος και με κόπους βρέθηκαν ΤΡΕΙΣ ΣΤΑΥΡΟΙ.
Ποιος όμως ήταν ο Σταυρός τού Κυρίου; Την λύση έδωσε ο ευσεβής Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων, Μακάριος. Κάλεσε μία γυναίκα με μακρόχρονη ανίατη ασθένεια και της έδωσε την ευκαιρία να αγγίξει και τους τρεις σταυρούς.
Μόλις άγγιξε τον Σταυρό τού Κυρίου, η γυναίκα ΑΜΕΣΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ εντελώς! Γνώρισε την Παντοδυναμία τού Τιμίου Σταυρού. Η Αγία Ελένη, έθεσε το θεμέλιο τού Ναού της Αναστάσεως, την ανέγερση τού οποίου διέταξε ο Μέγας Κωνσταντίνος όταν πληροφορήθηκε την εύρεση τού Τιμίου Σταυρού.
Η Αγία Ελένη, κοιμήθηκε, σε ηλικία 82 ετών, το 328 μ.Χ. Έντονη προσωπικότητα, με βούληση, με αποφασιστικότητα, με σθένος, οργάνωση, πίστη. Σε ηλικία 80 ετών φτάνει στα Ιεροσόλυμα να πετύχει κάτι που φαινόταν, σχεδόν αδύνατο να συμβεί. Να βρει τον Σταυρό τού Κυρίου. Πόση πίστη χρειάζεται για να κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι, σε τέτοια ηλικία; Χωρίς τις συμβουλές, την επιρροή της, ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν θα βαπτιζόταν… Χριστιανός!
Την τελευταία περίοδο τής ζωής του, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ασθενής, καταφεύγει στην Βιθυνία, μετανοεί και βαπτίζεται Χριστιανός. Ταπεινώνεται, συντρίβεται και μεγαλουργεί πνευματικά.
Τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο βαπτίζει ο Μητροπολίτης Νικομηδείας, Ευσέβιος. Μετά το βάπτισμα, αρνείται να παραμείνει ενδεδυμένος με τα αυτοκρατορικά ρούχα και παραμένει με το λευκό ένδυμα τού βαπτίσματος μέχρι την ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του το 337 μ.Χ.
Οι Ισαπόστολοι, Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη είναι οι ΣΤΥΛΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ. Είναι οι προστάτες τής οικογένειας αλλά και των Πανάγιων προσκυνημάτων. Συχνά-πυκνά θαυματουργούν και σώζουν. Η προσφορά τους στην Εκκλησία και στην ιστορία είναι μεγάλη, είναι κυρίαρχη, καθοριστική. Την Αγία Ελένη καταξίωσε, ως ισαποστολική μορφή, ο μεγάλος αγώνας, οι προσευχές της, οι θυσίες της, για την ανεύρεση τού Τιμίου Σταυρού.
Συντηρούσε ολόκληρες κοινότητες φτωχών και πασχόντων. Ανήγειρε φιλανθρωπικά ιδρύματα, μονές, εκκλησίες με αυτοκρατορικές επιχορηγήσεις. Είχε ρόλο… αυτοκρατορικού ευεργέτη! Είχε τον τίτλο της Αυγούστας. Δοξασμένο από τον Κύριο, το άγιο όνομά της.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
