Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Το 1985, κυκλοφόρησε ένα τραγούδι συγκλονιστικό, που μέχρι σήμερα κερδίζει ψυχές και καρδιές: «Η σωτηρία τής ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, σαν ταξιδάκι αναψυχής μ’ ένα κρυμμένο τραύμα…». Το ερμήνευσε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και οι δημιουργοί είναι η Λίνα Νικολακοπούλου και ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Οι στίχοι τού τραγουδιού, είναι όχι μόνο αληθινοί αλλά και συγκλονιστικοί. Το ζητούμενο είναι η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ. Αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος μας ο πνευματικός. Εάν χάσουμε την ψυχή μας, χάνουμε τα πάντα, είμαστε μετέωροι… «Χαμένοι από χέρι». Άρα, αυτή θα πρέπει να είναι η προτεραιότητά μας.
Η Παναγία η Ψυχοσώστρια, ενεργεί για την σωτηρία της ψυχής μας. Είναι η Προστάτης των ψυχών, καταφύγιο, παρηγοριά, σκέπη και σκέπασμα. Τελικά, υπάρχει στην πνευματική ζωή μία μεγάλη αλήθεια: «ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΘΑ ΠΑΡΕΙ, ΟΠΟΙΟΣ ΖΗΤΗΣΕΙ ΘΑ ΒΡΕΙ, ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΘΑ ΔΕΙ. ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ. ΟΠΟΙΟΣ ΕΠΙΘΥΜΗΣΕΙ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΠΕΙΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ».
Η Παναγία είναι μεσίτρια, είναι η Γέφυρα, η Οδός, το Μονοπάτι, η Λεωφόρος που μας οδηγεί κοντά Του. Να γονατίσουμε, με ταπεινό φρόνημα, μπροστά στην εικόνα Της και να παρακαλέσουμε μετά δακρύων ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
«Ένας φαντάρος, είχε ένα σοβαρό ατύχημα στον στρατό και έμεινε… «φυτό». Η μητέρα του, σπεύδει στην Σουρωτή, γιατί πληροφορήθηκε ότι εκείνες τις ημέρες ο γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης ήταν εκεί. Όλη την νύχτα, μέχρι το ξημέρωμα, δεχόταν κόσμο για να αναπαύσει, όσους είχαν ανάγκη.
Όμως είχε μόλις αποσυρθεί στο κελάκι του… και οι αδελφές δεν μπορούσαν να τον «ενοχλήσουν». Η μάνα τού φαντάρου ξεσπά σε γοερό κλάμα. Ο γέροντας Παΐσιος άκουσε και βγήκε με τις κάλτσες! Την πλησιάζει, την ακούει, την παρηγορεί και της λέει:
«Μην κλαις, με προσευχή και νηστεία θα ξυπνήσει. Η Παναγία θα είναι κοντά του, έχε πίστη! Θα προσευχηθούμε όλοι μαζί και το θαύμα θα γίνει! Οι γιατροί δεν δίνουν ελπίδες, αλλά ο Μέγας Θεραπευτής είναι ο Χριστός…».
Τότε η μάνα τού φαντάρου, γεμίζει με ελπίδα, με γλυκάδα, με το αίσθημα τής βαθιάς ευγνωμοσύνης να κυριαρχεί μέσα της. Λίγα λόγια αγάπης, λίγες φράσεις καρδιακές, ήταν αρκετές, να την γεμίσουν με ελπίδα, παρ’ ότι οι γιατροί την είχαν απογοητεύσει!
Και πράγματι ο φαντάρος… «ξύπνησε» από το βαθύ κώμα, έγινε καλά! Το θαύμα έγινε!!! Καθοριστική η συμβολή τής Παναγίας που άκουσε τις προσευχές της μάνας, αλλά και όσων προσεύχονταν. Αναμφίβολα, σημαντική ήταν η προσευχή τού Αγίου γέροντος Παϊσίου για την σωτηρία τού φαντάρου…
Το συγκλονιστικό ήταν ότι αφού έγινε καλά και τελείωσε την στρατιωτική του θητεία, ο φαντάρος… κατέφυγε σε μοναστήρι όπου εκάρη μοναχός! Πήγε για να σώσει και την ψυχή του, με τις ευλογίες τής μητέρας του!!!
Τελικά, δεν μπορώ να συγχωρεθώ αν δεν μετανοήσω, όχι γιατί μού αρνείται την συγγνώμη ο Χριστός, αλλά γιατί εγώ ΔΕΝ την ζητάω! Ο αγώνας για την σωτηρία της ψυχής, θα πρέπει να είναι διαρκής, συνεχής.
Η μετάνοια κάνει την διαφορά, ενώ χωρίς αυτήν κι αν κάποτε κάτι στην ψυχή μας βλαστήσει, δεν θα δώσει καρπό. Ουδέποτε θα καρπίσει η αρετή αμετανόητου ανθρώπου και δύσκολα θα σωθεί η ψυχή του.
Κάποτε ένας πατέρας, είχε πει στα ενήλικα παιδιά του: Εμένα, τον χειρότερο, μ’ έκανε αρνί ο Χριστός. Από τότε που Τον γνώρισα, έπαψα να είμαι σκληρός με τους ανθρώπους. Ανακάλυψα ότι είμαι ο τελευταίος… Είμαι στην διαδικασία τής χημειοθεραπείας ΚΑΙ ΟΜΩΣ Η ΖΩΗ ΜΟΥ, μοιάζει με γιορτή!
Εάν περιμένουμε να σωθούμε από τις πράξεις ή και από τις παραλείψεις μας, τότε… φοβάμαι ότι θα βρεθούμε σε αδιέξοδο! Διώχνουμε μακριά την απελπισία που είναι τού διαβόλου και των δαιμόνων. Είναι μεγάλη παγίδα που μας αχρηστεύει, μάς διαλύει, μας τσακίζει.
Ο απελπισμένος άνθρωπος ΔΕΝ ΖΕΙ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Δεν έχει διάθεση να εργαστεί, να κοιμηθεί, να φάει. Είναι εγκλωβισμένος μέσα στο σκοτάδι του. Άρα, ούτε να προσευχηθεί μπορεί, άρα τι κάνει; Αχρηστεύεται… και χάνεται!!! Γεμίζει με μειονοξείες, με φθόνο, με οργή και παγιδεύεται!
Οι Άγιοι κάθε εποχής είναι ΟΛΟΙ παρόντες, για να μας συνδράμουν με προεξάρχουσα την Παναγία, όμως εγώ τούς επικαλούμαι; Ζητάω την βοήθειά τους ή παραμένω ψυχρός, φοβικός, αμέτοχος;
Προσεύχομαι μπροστά στις Ιερές Εικόνες ή η ζωή μου είναι … εκτός Εκκλησίας; Έχω πνεύμα μετανοίας, ταπεινό; Έχω αληθινή αγάπη στην καρδιά μου;
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
